טקסט

¶1התשבת אין דעם ענין, און ס'קאן דערנאך אמאל איז ניט שוין דעם שבתת ולתידה, מ'זאל זיינען טרעגע אזוי גייען טאן דא אין שול, שחות ומאגן שוין און אנהויבן דארפסט זיין און דערפסטער אז ס'איז דאך פותחין בברכה, ובפרט אז מ'געפינט זיך אין חודש אדר, און אין חודש אדר איז היינטיקן יאל איז דאך א חודש פון ששים יום, אדער ראשון און אדער שני, און בריא מזלו, במילא איז דאך או פארשטאנדיק, אז אויב ששים בכלל איז מבטל ענינים הפכיים, עאכו״כ אן ענין פון בריא מזלע, ובפרט נאך אז גלייך נאך דערויף קומט דאך גלייך חודש ניסן, וואס ס'איז בניסן נגאלו וניסן עתידין להגאל, און ווי דער רבי דער שווער פלעגט זיך אלעמאל טייטשן, אז ס'איז ניט דער פשט אז מ'דארף ווארטן ביז יענעם טאג, נאר וויבאלד אז ס'קומט תיכף ומיד דער דבר טוב, במילא איז בדרך ממילא אז ס'קומט דערנאך ניסן איז מען שוין א המשך פון אדרבה הלוך והוסיף ועור פון כמה וכמה ימים אין וועלכע ס'איז געווען די ששים יום פון חודש אדר, און דערנאך אויך די התחלה פון ניסן, און דערנאך אויך דער המשך פון ניסן ביז חמשה עשר בניסן,

¶2אתך מארץ מצרים ווערט דאס אויך דער אראנו נפלאות נאך לפני זה, אן ענין טוב ווי פועל'ט זיך אויך אויף לפני זה, אויף דאס מהפך זיין ווי דער טוב איז, על אחת כמה וכמה אין אן ענין פון א חודש, פון בריא מזלי, און בשעת מ'קומט דאך אויך פון חודש ההחד עשר, וואס דאס איז דאך דער חודש ההסתלקות, כמדובר כמה פעמים, והוד והוא העיקר, אז מ'זאל רעדן אלץ וועגן ענינים פון טוב הנראה והנגלה, אנהויבנדיק פון ענין הכי טוב והנגלה והכי עיקרי, די גאולה האמיתית והשלימה, תיכף ומיד ממש, לא ייכבא מהפירל כהרף עין. און דאס האט דאך אויך א שייכות צו פרשה תרומה, דאזלינין מיני, און מ'גייט אריין אין פרשה אתה תצוה, און ווי דערמאנט כמה פעמים וואס ס'שטייט דאך אין ספרים, אז וויבאלד אז אן ענין וואס א חכם זאגט ווערט דאס מקויים, איז על דרך זה איז מקויים געווארן וואס משה רבינו האט געזאגט מחנין ומספרך איז נאר אין אן אופן הכי טוב,

¶3ונגלה, אז דאס שטייט אין ואתה תצוה, וואס דארט איז ניטא דער שם משה, איז אבער דא די אדרבא, דער עיקר השם איז דאך דער ואתה, וואס דאס שם איז דאך מערניט ווי אן ענין וואס קומט לאחרי זה, ווי מ'זעט דאס אויך בפשטות, אז דאס איז כשנכנסת בו, נפש דקדושה, אט דעמאלט גיט מען דעם שם, און ס'ווערט דאך נולד לפני זה. דער נכנס הנפש דקדושה איז דאך פארבונדן מיט יום השמיני, ימול וכמדובר כמה פעמים, משא'כן פון ראש חודש אן, ובפרט נאך א ששים יום, ובפרט נאך אז אין די ששים יום איז מען שוין אריין חמשה ימים, און דערנאך האט מען אויך דעם יום הששי, און מ'שטייט אויך די נאכט פון שבעה באדר, פארבונדן מיט היום עלה ימו ושנותו וואס משה רבינו האט געזאגט, איז דאך דאס געווען באדר, איז דאך יש לומר, אז בשעת ס'איז דא אן איבער-יאר, איז דאך ניט ברור צי דאס איז געווען אין אן איבער-יאר צי אין א שנה פשוטה, במילא איז דאך לכאורה דארף מען זאגן, אז ס'איז געגאנגען לאחרי רובו, וואס אחרי רובו איז דאך שנים פשוטות, במילא ווערט דאך דעמאלט די שאלה, אין וועלכן

¶4חודש איז דאס דער שבעה באדר, מבאלד אבער אז ס'איז אלו ואלו דברי אלקים חיים און אין דעם ענין קען מען דאך אויספירן בפשטות, אלו ואלו דברי אלקים חיים און נאכמער, הלכה כמוסיג והוי'עמו איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'האט אן ארט סיי שבעה באדר ראשון סיי שבעה באדר שני, ואדרבא ס'ווערט דעמולט כפליים דער ענין פון שבעתיים, איז דאך אויך פארבונדן דער פירוש הפשוט, ״ברא אור הלבנה קורא החמה שבעתיים״, איז דאך שבעתיים בפשטות, דאס איז א צוויי מאל שבעה, און דאס איז אויך דער צוויי מאל כמה ענינים וואס זיינען פארבונדן מיט יו ד, וואס יו ד האט דאך אין זיך כמה וכמה ענינים אין וועלכע זיי זיינען רמוזים און שטייען בגלוי, אננעמענדיק פון יו י'על כס י'קו, וואס דאס איז דאך דער י'ד'וואס קומט אלס א הקדמה צו דעם שם י'קו, וואס דאס איז דאך איינער פון די שבע שמות העיקריים, ואדרבא דאס איז גאר אויך די התחלה פון שם הוי וואס דערנאך קומט אויך בהמשך בזה דער ו'קו, וכמדובר כמה פעמים.

¶5וואס דאס איז אויך דער ענין פון ואתה תצוה, וואס מ׳זאגט דאס צו משה רבינו, און דורך עם זאגט מען דאס צו משה רבינו, וואס עס געפינט זיך אין יעדער אידן, אז יעדער איד דארף זיין, אז ער דארף ווערן א צוותא וחיבור, און אין עם דארף שטיין בגלוי נאך העכער נאך ווי ס'שטייט די שמות שלו, איז דאך דא דער ענין העיקרי שבו, וואס דאס ווערט אנגערופן בשם עתה ווארום דאס איז פארבונדן מיטן עתה האמיתי, ווערט אויך אן עתה האמיתי נאך קודם וואס ס'איז געווען דער ברית מילה, וכמדובר כמה פעמים, און דאס שטייט אויך מיט א התחלה בדבר, מיט א ו'המשך, וואס א ווי'באווייזט דאך אויף אן ענין פון המשכה, און המשכת שוה מתחילתו ועד סופי, כמדובר כמה פעמים, ווערט אויך דער ועתה תצוה ועיקחו אליך שמין בני ישראל

¶6היקחי אליך שמן זי'זח כסית למהיר אז דאס ווערט די הקדמה קרובה צו דער הגדלקת המנורה און הגדלקת הנרות אין בית המקדש השלישי והמשולש, וואס אט דעמאלט זעט מען בגלוי ווי אזוי אין יעדער אידן, איז בשעת דער כהן האט געווען די מנורה בבית המקדש, איז דאך ממנו יצא אורה לכל העולם כולו, האט דאס דאך גלייך ליכטיק געווארן אין יעדער אידישער נשמה, און אין יעדער אידישער נשמה איז נתגלה געווארן דער אור און דער מאור שבה, וכמדובר כמה פעמים, וואס דאס ווערט אויך דער ענין דער ו׳ ההמשך און דער ו׳ המוסיף, און דער ו׳ וואס באווייזט אויך אויף ענין פון גאולה, וואס דערפאר איז דאך אויך דער סימן אויף דער גאולה האמיתית והשלימה איז דאך די חמשה פעמים יעקב שטייט אין מלא ו, וכמדובר ומבואר בכמה ספרים, און ס'ווערט אויך, דורך דערויף וואס א איד האט זיך דורכגעפירט במשך חיים חיותו בעלמא דין, ניט קוקנדיק, אפילו אז ער איז ערשט ניט לאנגט געבארן געווארן, האט ער שוין דעם ענין פון די שירה המעלות'ן, און מ'בענטשט אים אויך מיט אלע ברכות והצלחות, און מצד המברכים ווערט דאס גלייך

¶7דער נמשך, ואברכם מברכיך ואני אברכים, אדער אויבערשטער אליין בענטשט, אף על פי וואס די בענטשער זיינען לכאורה קטנים וקטנות, אדער פאר בהן מצוה אדער נאך בת-מצוה, און פאר בהן נסים שנה וכו ווערט דאס אבער אויך דער ואתה תתוות בני ישראל והקחי אליך שמן זיה זך כסות למהיר וואס דאס ווערט צו יעדער אידן, בפרט נאך אז מ'איז אריין אין חורות אין פרשת השבוע פון ואתה תצוה, איז דאך אט דעמולט איז דאך דאס אן ענין שהזמן גרמא, האט מען דאס ביתר שאת וביתר עוז בכל יום ויום פון שבוע זה, ועל אחת כמה וכמה אז דאס איז פארבונדן מיט שמן למהור וואס דאס איז דאך דא גאנץ אין יעדער אידן, איז דאך דער שמן למהור אין אים גאנץ, און דערנאך איז על ידי עבודתו מאכט ער דערפון א ליכטיקן נר, ביז וואנענט אז דאס איז מאיר אין עולם הזה התחתון, אז מ'דערזעט ווי אזוי דאס איז א דירה לו יתברך בתחתונים. און דאס ווערט גלייך אויך א הכנה קרובה צום בית המקדש השלישי והמשולש, און מ'זעט דארטן כהן גדול אהרן כהן גדול ומשה רבינו, וכמדובר כמה פעמים, אז ס'איז כמה לכמה

¶8ראשונים ומדרשים, איז משה רבינו אויך געווען אין אן אופן פון כהן גדול, במילא ואדרבא האט ער גאר ניט געדארפט אנקומען צו די שמונה בגדי גהונו, ווי ער איז משמש בחלוק לבן, וואס דאס באווייזט זיך אויך אויף עיקר המקור, וואס דאס איז למעלה מכל גוונין וציווינין וכו,' ועל דרך זה ווערט דאס נתעורר אין יעדער אידן און אין יעדער און אלע אידן, דורך דעם משה רבינו וואס ס'שטייט בו פועל אין יעדער אידן און אין אלע אידן, און דורך אים אין זיי א גאנצע משפחה און די גאנצע סביבה, ווערט אויך אין אים, כמדובר כמה פעמים, אז ס'ווערט אויך א כולל וואס משה איז דאך כמדובר כמה פעמים, אז משה איז א ראשי-תיבות פון שמאי און הלל, און משה, וכמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז דאך אויך אין יעדער איד איז דאך כולל כל סדר ההשתלשלות, און בפרט נאך על ידי משה שבקרבו איז ער כולל אין זיך משה און איז כולל אין זיך שמאי און הלל ודורם, און כולל כל הענינים כולם. ועוד והוא העיקר, אז בפרט נאך,

¶9מ'מאכט יעדערן א שליח אויף צדקה, איז דאך דאס ממהר ומזרז אז ס'קומט גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש, האט מען דעם ועתה תצוה ויקחו אליך שמן זי'זך הקיצו ורננו שוכני עפר ומשה רבינו בפשטות, ווי אהרן כהן גדול בפשטות, נשמות בגופים, כמדובר כמה פעמים, און מ'זעט ווי אזוי דער כהן אהרן כהן גדול און משה רבינו איז דאך יש אומרים, ווי בראשונים ובמדרשים, אז משה רבינו האט אויך אריינגיין אין קודש החדשים בכל אות רצון, מערניט וואס ער האט געדארפט אויך אריינגיין בזאת יבוא אהרן, האט ער געדארפט האבן דעם סדר ווי ס'איז געווען ביי אהרן'ען, האט ער אויך געדארפט מקריב זיין אט די קרבנות, עאכו״כ אז ער האט דעם חלוק לבן, וואס דאס איז פארבונדן מיט דעם ענין פון לבן, מיט ג'תיקוני דקני, וכמדובר כמה פעמים, אז דאס ברענגט תיכף ומיד ממש דער רחמים ורבים, מלי מדידה והגבלה כלל וכלל, ברענגט ווערט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און משה רבינו עמנו, און אהרן כהן גדול עמנו,

¶10וכל הדורות שלפני זה, בכל הדורות של עתיד לבוא, און מ'געפינט זיך אין ענני שמיא תיכף ומיד ממש, בארצנו הקדושה, בירושלים עיר הקודש, אין דעם מקדש השלישי, און אין מקדש המשולש, תיכף ומיד ממש, ולא עיכבם כהרף עין און ס'קומט גלייך דער תיכף ומיד גאולה האמיתית והשלימה.