טקסט

¶1האמתה שנה זו איז דאך דאס דער ענין וואס דאס איז א כפליים לתושי,"' ס'איז דאך א שנת העיבור, א שנה תמימה, און אויך די שלימות פון די חדשים פון חשון און כתבי, כמדובר כמה פעמים, און וואס ביי אנערגע צו חודש אדר זאגט מען דאך א בריא מזלי פון יעדער אידן און פון אלע אידן, על דרך זה אויך הויבט זיך שוין אן ווען שבת מברכין, און די הכנה צו שבת מברכין הויבט זיך שבת שלאחרי זה הויבט זיך דאך אן פון די ג'ימים שלפני זה, על אחת כמה וכמה ב'ימים לפני זה, על אחת כמה וכמה אז מ'האלט זיך איצטער נאך תפילת ערבית פון ערב שבת, האט מען אויך דעם ענין, כמדובר כמה פעמים, אז דאס איז א שבת מברכין, וואס שבת מברכים איז דאך פארבונדן מיט א סידון להתחדש כמותה, וואס דאס גייט דאך אויף יעדער אידן, אנשים נשים וטף, און אויב דאס איז בנוגע צו קידוש לבנה של כל חודש וחודש, על אחת כמה וכמה דער קידוש לבנה פון חודש אדר,

¶2וכמדובר כמה פעמים, וגם פשוט. וואס דערפאר איז אויך איז מען דאס מקשר אויך מיט כפליים לתושי און יעדערער וועט מוסיף זיין מידילו וועט דאס מוסיף זיין נאך כמה וכמה, און ווי דערמאנט אויך די התוועדות שלפני זה, אז דאס איז אויך אפגעטייטשט אין ואין להמשפטים אשר תשים לפניהם, משפטים אן ענין פארבונדן מיט שכל, ועד כדי כך, אז מ'דארף באווארענען אז מ'זאל ניט פרעגן בית-דין פון ניט-קיין-אידן, דערפאר וואס ביי זיי איז אויך דער זעלבער פסק-דין, ס'איז מערניט ווי דער עיינציקער חילוק, וואס דאס איז א חילוק עיקרי טאקע, אבער פונדעסט דאך איז דאס מערניט ווי איין חילוק, און ניט נוגע אויף אזויפיל דלי דינים, ביי זיי באקומען דעם זעלבן פסק-דין. און וואס דאס איז אויך, ווי מ'זעט אויך, און כמדובר לעיל, ס'איז דאך איינע פון די סימנים פון ימות המשיח איז דאך, און בביאת משיח פון דער גאולה האמיתית והשלימה איז דאך, אז ליתא עוד חרב אישל ורעהו ואדרבא וקיצו חרבתם לעיתים אז מ'וועט מאכן פון ענינים פון נשק, וועט מען מאכן דערפון

¶3ענינים פארבונדן מיט ארץ ממנו תוכל לחם, האט מען דאך אויך געהערט ערשט מיט א טאג פאר דעם, באמצע, און לאחרי זה בתחילה המשך אין דעם חילה פון טאג פון כ'ה, ווי אזוי מ'נעמט א טייל, און מ'איז שוין מכריז געווען בזה, אז א טייל פון די געלט וואס מ'האט גערעכנט אז מ'וועט דאס געבן אויף משק האט מען גלייך דאס מבטל'ט געווען דעם גאנצן ענין, כאפרא דירא דסברא, ביז אין אן אופן פון חיצו און אויף וואס האט מען דאס קובע געווען דער אויף וואס מ'האט איינגעשפארט אויף ענינים של טוב, אנהויבנדיק פון מזון ארץ ממנו תוכל לחם, כמדובר לעיל. און בשעת ס'איז דאך מלכותא דינא דמלכותא דינא, איז דאך דאס פארבונדן אויך מיט דער מלכותו פון דער מדינה אין וועלכע מ'געפינט זיך טאקע אין גלות, אבער א גלות פארבונדן אויך מיט חסד, איז דאס אויך פארבונדן אז דער וואס פירט-אן מיט דער מדינה האט מכריז געווען בגלוי און האט גלייך באקומען אויף דערויף דעם אישור פון די רור הנבחרים, אדער פון אלע נבחרים פון כל בני המדינה כולן,

¶4אנשים נשים, און סיי אומות העולם, עאכו״כ די וואס פאלגן מלכותי דינות, מלכותי דינות, ווערט דאך דאס בא זיי אויך א דין מן התורה, מיטן גאנצן תוקף שבזה, איז אויך דער ענין ווי אזוי יעדערער דארף מאכן בא זיך, ובמיוחד אין זיינער יחסים מיט א צווייטן אידן, אפילו אז ביז איצטער האט ער געהאט עפעס א טעם אויף ניט זיין צופרידן איינער פון דעם צווייטן, ווי ער רעדט נאך אפילו פאר די וואס דער אלטער רבי זאגט אין ספר תניא קדישא, אז דאס איז אן ענין וואס משנך הוי'עשנה איז דאך אבער אויך ביחד עם זה, ווי מ'זאגט אין ברכת כהנים, וואס דאס איז דאך דער ברכת כהנים ביז צום כהן גדול, איז דאך אויב את הבריות און מקרבן לתורה, וכמדובר כמה פעמים, טאקע אנהויבנדיק צו אומות העולם, בנוגע צו שבע מצוות בני נח, איז דאך אבער אויך אין דערויף דא דער ענין פון מצות הצדקה. ואור כמדובר, והוא העיקר, אז ס'איז שוין כמדובר כמה פעמים די העכסטע צייט, אז אין זמן מאכט מען אים דעם העכסטן זמן וואס ס'קען זיין, אז מ'מאכט תיכף ומיד פון די רגעים הבאים ממש,

¶5לאחרי סיום דברים אלו ווערט דער לעצטער רגע פון גלות, און גלייך דער רגע שלאחרי זה דער ערשטער רגע פון גאולה האמיתית והשלימה. און אויך א גאולה לשון רבים, משפטים, ווארום ס'איז דאך אויך כולל אין זיך כימי צאתך מארץ מצרים אראנו נפלאות האט מען דאך אין דעם נפלאות פון עתיד בבוא, האט מען אויך, וואס תורה פארגלייכט דאס, כימי צאתך מארץ מצרים האט מען דאך ביידע זאכן צוזאמען, ענין פון יציאת מצרים, און צוזאמען דערמיט אויך דעם ארוני לפלאות כולה האמיתית והשלימה, ובודאי ובודאי אויפן וואלה המשפטים ווי רש'טייטשט גלייך אפ אז מה הראשונים מסיני אף אלו מסיני איז אזוי אויך קומט צוזאמען מיט די תורה, וואס מ'נעמט מיט פון מתן-תורה, און מ'נעמט דאס מיט יעדער טאג בחדש, ביז וואנענט חדשים ממש, ובפרט נאך אין א יום הקריאה, וואס דעמאלט איז דאך דאס דא כמה פעמים, לויט דעם מספר הקרויים וכמדובר כמה פעמים, האט מען דערנאך אויך דעם בית-מקדש השלישי, און צוזאמען דערמיט אויך בית-מקדש המשולש, בארצן

¶6בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו ובארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, ובית המקדש השלישי ובית המקדש המשולש, ביז אין דעם קודש קדשים, וואס דאס איז דאך אויך ג'פעמים קדשים צוויי און קודש ווערט א דריטע זאך, וכמדובר כמה פעמים בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, ועוד והוא עיקר, אז תוכף ומיד גרייט מען זיך צו דעם ענין פון פרשה תרומה, וואס זוי איז דאך כולל אין זיך דעם ציווי פון ״ואתה למקדש ושכנתי בתוכם בתוך כל אחד ואחת מישראל״, צוזאמען דערמיט אבער איז דאך אויכעט א ציווי, און צוזאמען מיט א נתינת כח אויפן משכן, און דערנאך אויפן בית-מקדש ראשון, און דערנאך א בית-מקדש שני, און דערנאך אויפן בית-מקדש השלישי, וואס אויך דער בית-מקדש המשולש, און דאס זאל זיין תיכף ומיד ממש, מיט אלע ראשי-תיבות'ן אין מיד, און אלע ראשי-תיבות'ן אין ממש, וכמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממש, גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, נשיא דורנו בראשנו.