טקסט

¶1אזוי איז דאך דער סדר אלעמאל פון פותחין בברכה, וויבאלד אז מ'שטייט זיך שוין אין דעם ערשטן טאג ראש חודש, ובפרט נאך אז מ'האט שוין אנגעהויבן דעם צווייטן טאג ראש חודש, וואס דאס איז דאך לכל הענינים א טאג פון חודש אדר, וואס בריא מזלה, איז דאך דעמאלט אפילו ווי דער ענין איז פארבונדן מיט מזל, וואס דאס איז דאך למטה פון אין מזל ישראל, דאס איז מזל סתם, עאכו כמה וכמה ווי בשעת מ'זאגט, אז עין איז דאס ווערט דער מזל לישראל, אז ס'איז אויך נוזל און ס'קומט אראפ ביז למטה מטה, ביז אין עולם הזה התחתון שאין תחתון למטה הימנו. און דאס האט אויך א שייכות מיוחדה צו פרשת השבוע, וואס דאס איז דאך פרשה תרומה, וואס פרשה תרומה הויבט זיך אן מיט אן ענין כללי, ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם ובפרט נאך ווי רש'טייטשט אפ ועשו לי לשמי איז דאך דאס דער תכלית שלימות אין עבודת האדם, ביז וואנענט אז ס'ווערט מערניט ווי לשמי, אן קיינע אנדערע טעמים וענינים, וכמדובר חמה פעמים, און אין דערויף גופא איז דאך אויך דא גלייך ווי ס'הויבט

¶2אן די התחלה לכאורה האט זיך געדארפט אנהויבן די התחלה פון נדבת המשכן וואס איז שייך לכל אחד ואחת, און דערנאך זאל מען מוסיף זיין די וואס זיינען שייך צו די וואס זיינען רייכער, אדער צו די וואס זיינען גאר רייך, אדער צו די ווי מ'איז מסיים אין דעם מנין עצמו און שועם ואון מילויים וואס דאס איז דאך געווען מערניט ווי ביי יחידים סגולה, ויותר מזה, אז ס'איז גאר דא א דיעה, אז והנשיאים אויביו איז דער טייטש נשיאים בזה, אז דאס איז דער לשון עננים, אז די אבנות שואה ואבנים עילואים האבן גאר געבראכט אננים דערפאר וואס ימכניסך וואס זיי זיינען דאך געווען נדיב לב און נדיב לבו מיט אלע מהרי'שבדבר, אבער ס'איז דאך דאס איז דאך אן ענין וואס ס'האט געדארפט זיין די מציאות, אז מ'זאל דאס האבן פון פריער איז דאס ניט געווען אין מציאות פון פריער, אף על פי וואס זיי האבן געהאט א ריבוי עשירות, פון ביזת מצרים און אויך דערנאך פון שירת הים, פון ביזת הים, און דערנאך אויך ווי ס'איז געווען דער המשך הענינים שלאחרי זה, ובמיוחד לאחרי מתן תורה, אין וועלכע ס'רעדט זיך אין פרשה

¶3תרו, און דערנאך קומט דאס אויך אראפ ואלו המשפטות מה הראשונה מסיני אף אלו מסיני און דערנאך קומט דאס אראפ אויך אין פרשה תרומה האמורה, ובמיוחד אז תרומה און תתאוה גייט דאך צוזאמען לגבי כמה ענינים, און דערנאך הויבט זיך אן א נייע סדרה, אנהויבנדיק פון נאך שובבים תד, די נייע סדרה נייע סדרות פון ויקרא וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא עיקר, אז דאס מיינט מען ביי יעדער אידן ס'זאל זיין אזוי, וואס דאס פארענטפערט אויך פארוואס מ'הויבט-אן מיט זהב, און מ'דארף ניט אנקומען צו דעם תירוץ, אז ס'איז געווען דער ענין וואס ס'איז געווען דער ביזת הים און לפני זה ביזת מצרים וינצלו את מצרים מיט כלי זהב און כלי כסף ושמאלות, וריבוא דברים על דבר זה, אף על פי כן זעט מען דאך, אז דערנאך ווערט דערציילט די פרשה משפטים ווערט דאך גארן בכתקנא עבד עברי, אז דאס רעדט זיך, ווי רש'טייטשט אפ און אין מכילתא בארוכה, אז דאס רעדט זיך פון דעם וואס נמקר בכנובתו ואין לו במלך שלם, וואס אט דעמאלט איז דער בעת-דין

¶4ער איז מוכר כדי ער ז ל קענען ב כצלן, וו רום ער ליין קיין עייגענע ט ניט, ון כמדובר כמ פעמים בארוכה בזה. ועוד והוא העיקר, ז וויב לד ז מ'ה לט אין תקבתא דמשיחא, און לעצטע רגעים פון גלות, און די התחלת פון גלייך נ ך דערויף דער רגע הראשון של גאולה, וו ס קומט גלייך נ ך דעם לעצטן רגע של גלות, תיכף ומיד ממש, דער לעצטער רגע, תיכף ומיד ממש, דער רגש שלאחרי זה. ובפרט נאך וואס אף על פי כמדובר כמה פעמים, אז אין שובבים תץ ווערט ניט דערמאנט אין חסידיות, עכ״פ אין די ממרים אין וועלכע איך האב געזען, אדער געפונען החוצוי אין אין מאמר, און דארט אויך א ספק, וכמדובר כמה פעמים. אבער בכל אופן די ענינים שלאחרי זה, ווי ס'הויבט אן ויקיל, אז מ'קלייבט צוזאמען אידן, וואס דאס איז דאך א תנאי אין גאולה האמיתית והשלימה, אז ס'זאל זיין פאריקהל אז אלע אידן זאלן ווערן אין איין און איינציקן קהל, כאישי אחד בלב אחד, ואהבת לרחך כמוך ביז כמוך ממש, וכמדובר כמה פעמים, וואס דערפאר ברענגט דאס תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, און ס'ווערט אויך בפשטות, אז נוסף אויף די צדקה וואס מ'וועט געבן איצטער

¶5יעדערן א שליחות, וואס דאס וועט מען זיך אויך אפגעבן אויף צדקה, מיט יוספה מיט דילי, ותיכף ומיד אנהויבן אויך די צדקה, ובשפט נאך ווי ס'שטייט אין אבות דער בנתן, אז אויך תינוקות של בית רבן האבן זיך משתתף געווען אין תרומת המשכן, און אין עדבת המשכן, און על דער איז דאך פארשטאנדיק, ובמקש שכן וקל-חומר, אז מ'וועט זיי מצרף זיין תינוקות של בית רבן, און בכל הענינים בכל הפרטים, בפרט נאך אז דאס איז אן ענין ווי ס'שטייט נאך געבראכט פון ספרי, אז איצטער זיינען אידן אלע אין אן אופן פון תינוקות און דער אמת'ער חיוב במצוות וועט זיך אנהויבן כמצות רצונך וואס דאס וועט זיין לאחרי הגאולה והאמיתית, וואס דוקא דעמאלט וועט זיין כמצות רצונך און וויבאלד אז אינו מבקש אלא לפי כוחם במילא איז דערווארען, דאס איז מערניט ווי אין אן אופן פון ח חינוך כביכול, וכמדובר כמה פעמים, משא'כן אבער בנוגע צו אראפברענגען תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, און איבער מהפך זיין דעם גלות, אז ס'זאל ווערן דער ענין של גאולה, דורך דערויף וואס ס'שטייט אין אים אן אלף רבתי אן אלופי של עולם בגלוי האט מען גלייך די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'נעמט מיט די צדקה וואס מ'טיצט

¶6געבן וואס מ'וועט איצטער מנדב זיין כל אחד משלו, און מיטנעמען אויך והוא העיקור די החלטות טובות אויף להוסיף כהנה וכהנה בכל ענינים האמורים, אנהויבנדיק פון דעם ציווי, אויף ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם בתוכו לא נאמר אלא בתוכם אז יעדער איד איז מצוה און געגעבן געווארן כח, און ס'איז א זיכערע זאך אז ער טוט דאס בפועל און האט דאס שוין געטאן בפועל, אז ער זאל מאכן דער ביתו חם ס'זאל ווערן א משקן לו יתברך, ואדרבא השמים ושמי השמים לא יכלכלוך,"' און דוקא בית הפזה את שר עשרה שלמה, וואס ס'וועט דוקא ווערן אלס א בשר ודם געגעבן, און אויך די השתתפות בזה, אז די דוד איז געווען פארבונדן מיט עבודה פון אתהפכא און מלחמות וכו'וכו וכדובר כמה פעמים, און דאס ווערט אויך די הקדמה קרובה צו ביאת דוד מלכא משיחא, און ווי ער זאגט אויכעט אין דעם רמב״ם בנוגע צו משיח צדקנו, אז ער וועט זיין מזרע דוד און מ'איז גלייך מוסיף מזרע דוד ושלמה, אף על פי וואס בפשטות איז ער שולל, אזוי ווי בא דוד קען דאך זיין זרע דוד ולא משלמה איז ברענגט ער דא מערער דיוק, אז דאס איז מזרע שלמה, על פי זה איז אבער נאך ניט אין גאנצן מובן האט ער געדארפט זאגן מערניט ווי מזרע שלמה,

¶7וכמדובר כמה פעמים בארוכה בזה. ועוד והוא העיקר, אז ס'זאל זיין תוכף ומיד א תוספת החלטה בנוגע צו ואתה למקדש ושכנתי בתוכם וואס דאס איז ניט נאך מצוה אדרבא ביתר שאת וביתר עוז אין זמן הגלות, דעמאלט דארף מען האבן דעם ציווי מיט דעם נתינת-כח, און מ'דארף באווארענען, אז ס'זאל זיין עבודה ושמחה דוקא וטוב לבב, ניט קוקנדיק אויף די שוועריקייטן וואס גלות שטעלט אויף דערויף, אפילו בשעת מ'רעדט שוין, אז דער גלות האט שוין אין זיך דעם אלף און אן אלף רבתי וכו קומט דאך דאס ניט צו בני הסמוך על שולחן אביו, כמדובר כמה פעמים, און ויהין רצון אויפן דיבור אין די אלע ענינים, און צוזאמען מיט די שליחות אויף צדקה וואס יעדערער, כמדובר, וועט מוסיף זיין אויך מידילי, וועט מען ממהר זיין און מזרע זיין די גאולה האמיתית והשלימה בפועל ממש, און ממש ממש ממש, על ידי משיח צדקנו, יעבודו ויגאלנו ולכנו קוממיות לארצנו, בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו.