טקסט

¶1ס'איז דאך, כמדובר, פותחין בברכה, ובפרט אז מ'געפינט זיך אין מוצאו ווי דער המשך פון חג החגים פון יו טס כסלו, און וואס אויך בשנה זו האט דאך דאס דעם יתרון, אז ס'איז פונקט די קביעות ניט נאר אין ימי החודש די זעלבע אויך די קביעות אין ימי השבוע, אז ס'איז אויך חל ביום השלישי שהוכפל בו כי טוב, און אויך פארבונדן במיוחד בשנה זו, אז דאס איז נאך א שנת העיבור, וואס דעמאלט ווערט דאס אנגערופן אין תורת אמת און תורת חיים הוראה בחיים, א שנה תמימה און א שנה מלאה,

¶2במיוחד בשנה זו, אז די ביידע חדשים, כמדובר כמה פעמים, במשך השנה, סיי פון חשבון און סיי פון כסלו, זיינען מלאים ושלימים, און דערנאך אויך איז דאס על שנת העיבור, כמוזכר לעיל, און מיט נאך כמה מעלות, ווי דערמאנט במשך השעה, התוועדות במיוחד, און ווי יעדערער זעט דאס אין אויך און ווייס דאס פון זיך, פון כמה וכמה מאורעות וואס ער האט דאך שוין גענומען איינטייל אין זיי במשך שנה זו, און גרייט זיך אויך אויף ממשיך זיין, וביתר שאת וביתר עוז, ווי אין אלע ענינים פון טובה און קדושה, וואס מעלין בקודש אויף ממשיך זיין אין אן אופן פון העלאה און הליכה מחיל אל חיל, און ווי מ'האפט זיך אויך, און מ'איז זיכער, און מ'בעט ביי דעם אויבערשטן, און מ'איז זיכער אז כבלו בכל יום שיבוא, אז דער אויבערשטער וועט ממלא-זיין משעלת לבב כל אחד ואחת פון אידן בכל מקום שהם, על אחת כמה וכמה אז כמה אידן קלייבן זיך צוזאמען, איז אט דעמאלט איז ווי גערעדט כמה פעמים

¶3אז צוויי מענטשן צוזאמען טוען אויף אן ענין וואס ווערט אויפגעטאן מערער ווי פון צוויי באזונדערע מענטשן, וויבאלד אז די צוויי טוען דאס ביחד, קומט-צו נאך א הוספה על ידי צירופם יחד,

¶4נוגענדיק פון עשרה בקודש, וואס אפילו כשונו מיוסקים בתורה ובמצוותי'איז שכינה שרוי'ביניהם, על אחת כמה וכמה אז יעדער איד האט דאך דאך א זקן פון חזקת כשרות אנשים נשים פון טף, אז במחשבה און בדיבור, און אויך במעשה, בא דער ערשטער געלענגייט וואס ער האט, בנוגע למעשה בדיבור, על אחת כמה וכמה אין מחשבה וואס דעמאלט האט ער דאך ניט קיין הגבלות מבחוץ, משא'כ בדיבור ובמעשה, איז דאך דעמאלט ווערט מען דאס ניט עוסף, הלוך והוסיף, וכמדובר לעיל, אז וויבאלד אז שנה תמימה איז דאס איז א שם הכללי אויף די אלע ענינים אויפן גאנצן יאר איז דאס א שם הכל לו אויף אלע ענינים פון דעם יאר-אז יעדער ענין ווערט אין דעם יאר אין דעם אופן פון תמימות און שלימות, און כמדובר כמה פעמים, אין דערויף גופא איז דאך אויך דא כמה אופנים, תמים ושלום און נאכמער תמים ושלום, וכמדובר בארוכה.

¶5וואס אזוי איז אויך אין מספר השנים איז דאך בשנה זו האט דאס א מספר ימים פון ש'פעה, וואס דאס איז א מספר הכי גדול. און וויבאלד אז דאס איז פארבונדן מיט אידישקייט און מיט אידן, איז פארשטאנדיק, אז מספר איז דאס ניט נאר אן ענין פון כמות אדרבא, דער עיקר איז דאס אן ענין פון איכות, און ס'ווערט אויך אין אזא אופן אז ס'איז אויך משפיע, אז ס'ווערט אויך א הוספה און א שלימות אין כמות, ביז וואנענט אז ס'ווערט ווי דער ראשי-תיבות ווי אידן זיינען מפרש אויף שנת ה'תשנ ון בי,"' אז דאס איז הי'טה'שנת נפלאות בה, און דער ב'איז אויך מרמז אז דאס איז בא-א-ל, און וואס בא-א-ל איז מען זיך אויך גלייך ממשיך, ווי מ'זאגט דאס אויך יעדערער אין נוסח ברכת המזון, אז בא-א-ל-מקול-א-ל איז דאס געגעבן געווארן אין די ברכות צו די אבות פון יעדער אידן און פון אלע אידן, פון אברהם יצחק ויעקב, און פון זיי קומט דאס אן בירושה,

¶6ער אידן, איז קוקנדיק אויף זיין אייגענער עבודה און מעמד ומצב, איז דאך בא יעדערער יורש, על אחת כמה וכמה, א ירושה, א ירושה, וואס ירשים זיינען א ריבוי בכמות, על אחת כמה וכמה אז זיי זיינען אויך א ריבוי באיכות, און וואס יעדערער פון זיי, ווי מ'זאגט אין סידור איז גלייך אין תחילת היום, הויבט מען אן דעם טאג פון הרוני מקבל עליהם מצוות, ואהבת דרעך כמוך, און מ'איז ממורא דאס זאגן ווי דער אלטער רבי שטעלט דאס אוועק אין כחילת סידורו, נאך קודם אמירת מה טובה אליך יעקב משנותיך ישראל דארף מען דאס אויך זאגן בדיבור. און דאס ווערט דערנאך אויך נמשך אין כל עניני האמירה, אנאיימעדיק פון ענינים פון אמירת ברכת השחר, און דערנאך אוירת התפילה, עניני התפילה, אנאיימעדיק פון תחילת התפילה, וואס דאס איז דאך דער מטובו אליך יעקב און ביז סיום התפילה בבוקר, וואס ענדיקט זיך מיט אחת צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך,

¶7און אזוי אויך גרייט מען זיך, ווי מ'האט שוין אויך דאס געטאן ביום זה אין תפילת המנחה האט מען אויך מסיים געווען מיט תפילת הלום ולשבח לעדין הכל, תשבחות להקב וש ברוך הוא. און דער סיום וחותם ענינים אלו, כל תפילות אלו, איז מיטן פסוק פון אך צדיקים יודו לשמך ישבו ישרים את פניך, און מ'האט דאס אויך אזוי געטאן שלשה פעמים, בג'פעמים הוי חזקה, און אויך מלשון חוזק מיט א שטארקייט, ביז די שטארקייט פון נצחיות, וועט מען זאגן דעם דריי מאל פון אך צדיקים יודו לשמך ישו ישרים את פניך. און זיכער איז כמה פעמים במשך הימים, על אחת כמה ביום, אז זכאי'שיוכפל ביקי טוב האט מען אויך נכבן געווען דעם פירוש המילות נוסף אויפן פשטות הענינים, אויך אויף די פנימיות הענינים, אז ס'זאל זיין דער יודו לשמך ישרים את פניך

¶8זאל דאס זיין בפשטות את פניך, וואס דאס איז אין דעם ארט און אין דעם בנין וואס דארט איז די פנים פון דעם אויבערשטן, פני הוי'אלקיך אין הוי'אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה, אויף כל הארץ כולה, און אין דערויף גופא אין ארץ ישראל איז דאך דאס אין ירושלים עיר הבירה,

¶9הר הקודש און הר הבית, און אין דערויף גופא אין דעם מקדש כוננו ידיך וואס ברוחניות האט מען שוין דארטן דעם מקדש השלישי, המשולש, א לה, און דאס ווערט אויך אין אן אופן אז ער איז עומד מונחן אז אין אים זאל נמשך ווערן און התגלה ווערן דער בית המקדש המשולש, דעם מקדש נקוננו ידיך בידולה האמיתית והשלמה על ידי דוד מלכים הושיחו, דוד מלכים הושיחו מזרע דוד ושלמה בנו, כבדובר כמה פעמים. און דאס איז אויך א הכנה לזה, וואס דאס איז דאך די ימות המשיח אין וועלכן מ'געפינט זיך איצטער, בפשטות, און מ'געפינט זיך כמסופר ומדובר בזה, על ידי יסידו רינו, דורך דעם רעדן דעם שווער, אין אן אופן, אז ס'איז שוין כלו כל הכיסור מזמן רב, און שוין אויך די אלע הכנות לזה, און אפילו די קנעפלעך, וכמדובר כמה פעמים, און מ'דארף מערניט ווי עפענען די אויגן, וועט מען גלייך דערזען, אז ס'איז שוין דא דער ענין הגאולה, ביז די גאולה האמיתית והשלימה

¶10מ'דארף מערניט ווי עפענען די אויגן, וועט מען דאס זען ווי אזוי זיי זיינען דא אויך בפשטות, און מ'געפינט זיך שוין בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו אין אן אופן אז מ'איז שוין גרייט בכל הפרטים ופרטי פרטים אויף גיין צום טיש, ווי דער לשון העולם איז, און זעצן זיך ביים טיש, און דער טיש איז שוין א שולחן ערוך בכל מטעמים ובכל טוב, אנהויבנדיק פון די ענינים פארבונדן מיט דער גאולה, וואס דאס איז דער לוויתן און שור הבר און יין המשומר, וכמדובר כמה פעמים, ועוד ועיקר, די ענינים פון גאולה האמיתית והשלימה, כמים לים מכסים, און דער פסק-דין הרמב״ם, אז דעמאלט וועט זיין כל באי עולם, אין אן אופן פון כעמים לים מכסים פון לדעת דעת בוראם, ביז אין אן אופן פון מכסים וכמדובר. ועוד והוא העיקר, ובפרט אז מ'איז זיך מסיים מיט דעם ענין פון אנהויבן אויף זיך א שליחות לצדקה, נוסף אויף צדקה וואס מ'האט שוין געגעבן במשך היום,

¶11ובפרט אז דאס איז דאך א יום סגולה פון יו ט'כסלו, וואס דעמאלט איז דאך געווען דער פדה בשלום נפשי מקרב לי כי ורבים היו עמדי, און ווי תורת אמת טייטשט דאס אפ, אז דאס מיינט מען, און דער פירוש הפשוט בזה איז ניט סתם א דרש, נאר דער פירוש הפשוט, אז דאס איז העוסק בתורה ובתפילה ובגמילה בתורה ובתפילה, וגמילות חסדים, און די אנהויבן און די התחלה בזה איז דוקא אין דעם אופן פון גמילות חסדים, וואס דאס איז דאך דער ענין פון פדה, און דער ענין פון פדה האט דאך א שייכות מיוחדה צו שנה זו, ווי דאס איז שנת ה'ט, און מ'גייט אריין אין שנת הצדיק, כמדובר כמה פעמים, און אין אן אופן אז ס'ווערט דוקא די פדי אין אן אופן פון שלום בכל הפרטים, און אין אן אופן פון נפשי כבריים ורבים היו עמדי אז האט מיט זיך יעדער איד און אלע, נאך איידער זיי ווערן פאראיינציקט ווי א מציאות אחת'ן זיינען נאך אין א מציאות פון רבים, איז יעדער פון דעם רבים איז היו עמדי

¶12מיט דוד מלכא משיחא, וואס ער האט דאך געזאגט אט דעם פסוק אנהויבנדיק פון דוד בפשטות אין ספר התהלים, און אויך במיוחד אין ספר התהלים עצמו, פארבונדן מיט העשירי יהי'קודש מיט א חלק התהלים וואס מ'זאגט דאס און מ'פארבינדט דאס מיט העשירי בחודש, כמדובר כמה פעמים, נוסף אויף די שייכות שלו מיט שלישי בחודש, ווי דאס איז לויט דעם תהלים ווי פאנאנדערגעטיילט אין ימי השבוע, איז דאס שלישי בשבוע, און אזוי אויך ווי פאנאנדערגעטיילט אין ימי החודש מיט בעשירי בחודש, און פארבונדן אויך מיט עשירי גופא די שלימות פון צוויי מאל עשירי, עשר העשרנו לך וואס דאס איז דאך דער עשרים בחודש, וואס דאס געפינט מען דאך בפשטות אין עשרים בחודש, מוצאו יט'כסלו, איז דאך דאס שוין אריין אין עשרים בחודש, און פון עשרים ווערט אויך עשרים בגימטריא כתר, אז והית

¶13להוי'המלוכה, וואס דער ענין פון מלוכה איז דאך פארבונדן מיט מלך יפה תחזינה עיניך מיטן כתר מלכות, וכמדובר כמה פעמים. און ויהי רצון, אז ס'זאל זיין די הליכה פון יעדערן פון אונז בתוך כלל ישראל נאך מערער און נאך מערער, אנהויבנדיק אויך מיט די החלטה אויף להוסיף זיין בתורה ובעבודה ובגמילות חסדים, וכמוזכר לעיל, און מוסיף זיין גלייך נאך דעם צוזאמענקומען זיך, נוסף אויף די הוספה וואס מ'האט שוין מוסיף געווען במשך יום זה וימים שלפני זה, ובפרט נאך אז מ'געפינט זיך אין חודש כסלו, און גלייך אין אנהויבס פון דעם חודש ווייס מען שוין, אז דער סיום וחותם פון חודש כסלו איז דאך ימי חנוכה, אז בכל יום ויום איז מען מוסיף אין נר מצוה ותורה אור, און אין אן אופן אז דאס איז על פסח ביתו מבחוץ, אז ער מאכט ליכטיק על פסח ביתו, ובמילא איז דאס נאכמערער מוסיף ליכטיקייט אין דער בית בפנ ים, און אויך מבחוץ, וואס דארט קומט דער עיקר ההשפעה,

¶14וויבאלד אז דאס איז אנגענסונדן מלכתחילה, צוזאמען מיט די החלטה פון פרסומי ניסא, און פרסומי ניסא אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין, וואס דאס איז דאך דער מנהג המקובל אויף יעדער איד און ביי אלע אידן, אף על פי וואס בזמן השעס איז דאס געווען אן ענין פון מהדרין מן המהדרין, איז איצטער בדורנו בדורותינו אלו ובפרט בדורנו זה איז דאס געווארן א מנהג, מהדר מן המהדים", בא יעדערן, אנשים נשים וטף, אנהויבנדיק אין ענין פון מצות הצדקה, ועל דרך זה אין כל עניני תורה ומצוותי. און וואס די אלע ענינים צוזאמען זיינען היילן נאכמערער צו דעם ענין פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'איז ממשיך תיכף ומיד פון טרעפן זיך דא אנשים נשים וטף, צוזאמען מיט אנשים נשים וטף פון אידן בכל מקום שהם, אין ארבה קמפס הארץ, ווערן זיי נתכבץ, וואס דאס איז דאך די גימטריא קק'צב פון

¶15בקול מקול, כמדובר כמה פעמים, ווערן זיי נתכבץ, דורך דעם אויבערשטן אליין, ואתם תלוקטו לאחד אחד בית ישראל, און מתכבץ אחד אחד, ביז אין דער ארץ וואס זי איז אן ארץ, אן איין און איינציקע ארץ, ארץ אשר עיני ה'אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה, און דארטן גופא אין דער עיר הבירה, אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין הר הקודש, און מקדש אדנ'כוננו ידיך, ביז אין אובן שתי'שממנה הושתתת כל העולם כולו. וואס דערמיט איז פארשטאנדיק פארוואס דאס פועל'ט אין יעדער אידן און אין אלע אידן, אף על פי וואס דערוויילע איז מ'איז נאך מפוזר ומפורד בין העמים ובכל קצוי תבל, איז מען דאך אבער אומעטום אן עם אחד ניט קוקנדיק אויף דעם מפוזר ומפורד, ביז אז ס'ווערט יעדערער אין אן אופן פון יחיד, ובפרט יחיד

¶16חתידה לייחדה פארבונדן מיטן אויבערשטן, וואס דאס איז יחידו של עולם ווערט ישראל וקוב הו, ובפרט ישראל על-ידי אורייתא, וואס דאס האט דאך א שייכות מיוחדה אין הפצת המעיינות חוצה, וואס דארטן שטייט דאך דער ענין פון תורה אין אן אופן ווי אזוי דאס איז אין אור בגלוי, אין אן אופן פון יתו אז דער אור אליין קומט-אן, און קומט-אן אין אן אופן ווי ס'איז פארבונדן און נתגלה, ניט נאר אין לשון הקודש, נאר אויך אין לשון תרגום, וואס ממנו ווערן דאך, ער איז דאך דער ממוצע, און פון אים ווערן מושפע כל שבעה הלשונות, כמדובר כמה פעמים, און ס'ווערט דער מציון תצא תורה ודבר הוי'מירושלים כפשוטו, אז יעדערער פון אונז, מתוך כלל ישראל, ווערט גלייך צוזאמענגענומען, דורך דעם אויבערשטן אליין, ווי דערמאנט פריער, און אריינגעשטעלט אין ציון כפשוטו, אין ירושלים כפשוטו, כמוזכר לעיל. און דאס ווערט אין אן אופן פון נצחיות, וואס דאס איז אויך פון דעם אפטייטש פון

¶17נצחון, אז מ'האט מנצח געווען די אלע שוועריקייטן וואס ס'איז געווען ביז איצטער, ביז אין אן אופן ווי פארבונדן מיט סיוטת כסא, אז מ'זאגט וברבים היו עמדי האט געזאגט דוד המלך, און תורה שבעל-פה טייטשט דאס אפ, אז דוד האט דערמינט אויך מגלה געווען און מסביר געווען לכל הדורות כולם, אז אפילו אנשי יף שלום, וואס האבן פריער מלחמה געהאלטן מיט אים, זיינען געווען עמדים ניט נאר ניט אנטקעגן אים, נאר אדרבא מסייע-געווען צו אים. און אזוי ווערט דאס אויך דערנאך ווי די שנה בשנה, ביתר שאת וביתר עוז, ובפרט אין שנת העיבור, און א שנה וואס דער ראשי-תיבות שלה איז תהי'שנה נפלאות בא און דער ב'איז איז אויך דער בא-קול-מקול-אין אלע עניני השנה, ובפרט דער עיקר ענין פון השנה, אז דאס איז שנת גאולה תהי'לארץ און שנת גאולה תהי'לכל אחד ואחת, אין אן אופן פון הי'טוהי, בא-קול-מקול-קול בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו,

¶18בארצנו הקדושה, און דארטן אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און אין מקדש אדנ'כוננו ידיך אין מקדש המשולש תיכף ומיד ממש. און דער ענין פון נתינת הצדקה, וואס מ'מאכט יעדערן פון א פאר א שליח אויף געבן א צדקה, נוסף אויף וואס ער האט שוין אליין געגעבן און וועט ווייטער געבן, וביתר שאת וביתר עוז, און ס'ווערט דערנאך א המשך אין אן אופן פון הולך ומוסיף ואור, ווי די אפלערנונג פון ימי חנוכה, וואס מ'גרייט זיך שוין דורך צוגרייטן כמה ענינים חנוכה, אנהויבנדיק פון הלכות חנוכה, מ'זאל וויסן ווי אזאת צו טאן און ווי אזוי צו טאן און ווי צו טאן, און ווי צו טאן, און וויסן ניט נאר פאר זיך אליין, אויך א משפיע לכל הסביבה שלו, אויף דערציילן די גאנצע סביבה, וועגן דעם ענין פון יט'כסלו, און פון פדה בשלום נפשי כברבים היו עמדי און מיט דער הסברה אז ברבים אין דעם פסוק מיינט מען יעדער אידן און אלע אידן,

¶19און וואס יעדערע פון זיי ווערן עמדי מיט יעדער אידן, און עמדי במיוחד מיט דעם פירוש הפשוט אין פסוק, אז דאס גייט אויף דוד נעם זמירת ישראל. און ס'ווערט דערנאך אויך דער ענין פון עוסק בתורה ובתפילה וגמילות חסדים, וכמדובר כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, תיכף ומיד ממש, באופן דהולך ומוסיף ואור, און וארוא עם ענני שמיא דער המשך פון כל ענינים אלו בארצנו הקדושה, און דארט אין ירושלים עיר הקודש, און מ'איז הולך מחיל אל חיל, ביז ראה אל אלקים בציון בפשטות אין ירושלים, און ירושלים גופא אין די פנימיות פון ירושלים, וואס דאס ווערט אנגערופן בשם ציון

¶20אין ירושלים עצמה, און ס'ווערט דער הלכו אל אלקים בציון בפשטות, כמדובר לעיל, אז מ'האט תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, געפינט מען זיך תיכף ומיד אין אנני שמיא אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן אין הר הקודש, און אין מקדש אדנ'כוננו ידיך ביז אין קודש הקדשים, ועוד והוא העיקר, אז לא עיקבום אפילו כהרף עין, און ס'ווערט תיכף ומיד הן איזה בא ממש, מראה באצבעו ואומר הן איזה בא, און זה אלקינו קוינו לו, און זה הוי'קוינו לו ויושעינו כפליים לתושי,' ותיכף ומיד ממש.