טקסט ממוחשב שטרם נבדק בידי אדם - אין לצטט אותו כדברי הרבי.
¶1בשם כל נעש החסידי והתבימין וגוטער פריינד, בני ובזאת ישראל, וכל אתר והאתר זיינען ד ך לע בשתתף פון דער ברכה און שליחתיהו כארדינון בענטשן דעם רבי'ן, ער ז ל זיין געזונט, פשוט, און ברוכתות וגשמיות, ה בן אריכות ימים ושנים טובות, געזונטע ירון ממש, וטלע חושי וטלע כוחות, און דער אויבערשטער ז ל העלפן דעם רבי'ן צום רגל פון דעם יובל, וו ס דער יובל איז פון זינט, ז מ'ה ט דורכגענומען דעם כדור התחתון מיט דעם צוגרייטן צו תורה חדשית ועיתי תיתי, וו ס די התקלות פון תורה איגלית איז געווען נרום כדור הערי,"' און פון זינט דער רבי איז געקומען, ה ט מען אנגעהויבן אז דורכצולייכטן און דורכצוברעכן דעם כדור התחתון מיט פטרת המעיינות, צוגרייטן צו ביאת המשיח, וו ס דו ס איז דער ענין פון יובל, יובל איז ד ך דער ענין פון משופרער פון יובל ד ס איז בעודש שופר פון משיח, דער שופר הגדול, און ס'וועט אלע בינדע צוברענגען צו תשובה עילאה מיט בונקערש ממש צו דעם עדיר פון משיח'ן, און בונקערש רויות תיכף וגלות, און משיחת האל כולו יום
¶2ערצט, און איצטער איז די התגלות פון דעם יובל, וו ס ד ס איז דער המשך. און דער אויבערשטער ז ל העלפן דעם רבי'ן צום ענין פון תשעים, וו ס תשעים איז ועל שם טוב וו סט געז געז גט שוין חסיד, ז בן תשעים לשוח, לשוח הייסט רעגן, נז גען דעם מבשר זיין די בשורה פון גאולה, וו ס הייסט מבשר זיין ווי ס'איז נא א דבר וו ס'וועט איבערדרייען, קודם ביאת המשיח והשיב לבב ות על בני אלהער וויל ווערן צוקומען צו משיח'ן איצטער, און דער אויבערשטער זאל העלפן אז דער רבי זאל אויספירן זיין רצון וואס ער וויל, וואס דאס איז דער רצון פון דעם אויבערשטן און דער רצון פון משיח און דער רצון פון גל האבות, אז משיח זאל ממש קומען איצטער און זאל אים אלע ארויסנעמען פון לוקטו אחד אחד ארויסנעמען צו גילוי המשיח, און ס'זאל זיין משיח נאו דורכן רבי'ן, און ס'זאל זיין ממש נאו וואס דער אויבערשטער זאל העלפן ס'זאל מקויים ווערן אן קיינע מידיעות ועיכובים, און אלע רצונות פון רבי'ן זאל ווערן מקויים, אביו ישראל לביו אפילו די מדיין פון שבע מצוות זאל זאל זיין דורכפירן, און ס'זאל מקויים ברגע ממש משיח למטה דאו.
¶3שלם, אשמי על בני ישראל אני אברכה. און דערפון איז פאר מען טרעגן קיין מנהג וואס די התחלה איז פארוועדן נאך אמאל די התחלה. וואס... עד דער עלי אלע פני שלא מטעלה לעבן ולבני שלא בנה ולבני כו ס, וברכה את בני ישראל במילאו. ורכךך אדיני היו ושברכך. אדי מאי פני בני. ליצור לך שלם. שמי על בני ישראל ואני הלכה מ'פ רבינדט זיך אלעמ ל מיטן ט ג אין וועלכע גוטע ז ך פסירט, ביז וו נענט ז דער ג נצער ט ג ווערט נגערופן יום זכאי אפילו ווען דער ענין הזכאי איז אין מיטן ט ג, דער לסוף היום, על דרך זה אויך אין היינטיקן ט ג, בחודש, וו ס ד ס איז ד ך ירחא תליתאי איז ד ס כף חס בחודש, וו ס ד ס איז ד ך אותיות כח, וו ס דער אמת'ער כח איז ד ך פ רבונדן, בשעת ס'איז פ רבונדן, על דרך איז דער לשון הכתוב, ז חוט המשולש איז ד ס דבר של קיימא, על אחת כמה וכמה, ז דער שילוש ליין איז דריי מ ל דריי מ ל דריי, וו ס ד ס איז כף ז'ז ך, במילא, ז ס'הויבט זיך ן דער ט ג פון כח, פון כף חס,
¶4האט מען שוין דעמ לט דריי מ ל דריי שלוש פעמים שלוש, וו ס ד ס מ כט נ ך שט רקער, ביי יעדער אידן און ביי לע אידן, ובפרט די רינו, וו ס ס'ה ט ד ך די שליחות און דער נז ך פון נשיא רינו פון רבי'ן דעם שווער, ז מ'ד רף שטיין עמדו הכן כולכם אויף מקבל זיין די גאולה האמיתית והשלימה, ובראשה משיח צדקנו, דוד מלך ישראל כמדובר כמה פעמים, ה ט מען ד ך די שליחות בפשטות, און ס'איז ד ך אויך פ רבונדן מיט דעם ענין פון פרשה שלח וו ס מ'ה ט געלייענט לפני זה, וו ס ד ס איז ד ך געווען זיכער, וויב לד לדעתך פון משה רבינו, איז ד ך ד ס געווען דעתך וו ס דער אויבערשטער איז מעיד, ז ד ס איז דעת פון משה רבינו, וו ס ענינו איז ד ך, דער ענין הדת און ספירת הדת, וכמדובר כמה פעמים, איז דערנאך ווערט דערפון, ז מ'נעמט-איין ארץ ישראל בנכו וויבאלד ז ס'איז שוין געווען לאסור את הארץ און ווי ער טייטשט אפ אין מדרש, אז לאסור איז דאס מלשון יתרון ארץ בכל היא דער רמז בזה, ז ארץ וו ס ספירת המלכות האט אין זיך דעם ענין פון ספירת היסוד, און
¶5וו ס איז כולל אין זיך די לע ספירות שלפני זה, און בשעת ער קומט נ ך רא אין די ספירת המלכות ווערט דער יתרון אין דעם מלכות נ ך מערער ווי ס'איז געווען ביז דעמ לט, ז ס'ווערט דער יתרון, ז דער ג נצער בקל ווערט ד רטן בגלוי, וו ס ד ס איז ד ך דער ענין המלכות, אויף רויסברענגען יעדער ענין דוקא בגלוי. און ארויסברענגען אין ן אופן, ז ד ס זאל זיין דוקא אין ן אופן של קיימא. וו ס ד ס איז ד ך דער אויפטו פון דער גאולה העתידה לבוא, ניט ווי די גאולות וו ס ס'איז געווען ביז איצטער, ס'איז ד ך געווען גאולה וו ס דערנ ך איז געווען אויך ן ענין בלתי רצוי, משא ון די גאולה וו ס קומט תיכף ומיד ממש, איז ד ך ד ס גאולה וו ס ברענגט מיט זיך שיר חדש, ווי תוספות טייטשט ד ס אפ מיטן מדרש, ז ד ס איז גאולה שאין אחרי'גלות, במילא שטייען דעמ לט לע ענינים, ווי דער נרמה זייכי גאולה איז ד ך אויך פון לשון גילוי, וואס ד ס איז ד ך דער אויפטו פון גאולה האמיתית איז, ז די ענינים שלה שטייען בתכלית השלימות, במילא איז ד ס בגלוי ביז אין דרכי הכי תחתונה, ביז אין עולם הזה התחתון שאין
¶6תחתון למטה הימנו. און ט ד ס ווערט דערנ ך אויך אויפגעט ן, ווי אויך דער ענין פון המות יס גייט צוז מען מיט שלימות, וו ס שלימות איז ד ך אויך פון לשון פ רבונדן מיט שלמה המלך וו ס שלמה שמו ושלום יהי'בימיו, און ווי דער מיטעלער רבי טייטשט ד ס פ, ז ד ס איז דוקא בפדה בשלום נפשי מקרבה לי ווי ס'וועט זיין די גאולה האמיתית והשלמה על ידי משיח צדקנו, דוקא דעמ לט איז ד די לע פרטים מיט די לע פירושים בגלוי פון פדה בשלום נפשי מקרבה לי כי ברבים היו עמדי און זיכערע זאך, ז ד ס ווערט פ רבונדן ווי ב חסידים איז דאך נגענומען, ז דער ניגן פון פדה בשלום נפשי און דער פסוק פון פדה בשלום נפשי שרייבט ד ך דער לטער רבי, ז בשעת ער האט געז געז גט פדה בשלום נפשי איז דעמ לט האט מען אנגעז גט די בשורה טובה וועגן דער אולה, וו ס די גאולה האט ד ך פ רבונ ן, איז ד ך געווען פ רבונ ן, מ'ה ט דעמולט האט זיך נגעהויבן הפצת המעיינות חוצה בשלימות, כידוע די שיחות והבותינו נשיאינו בזה, און ס'ווערט אויך דער ברבים היו עמדו ז דער ג נצער ענין פון דער וועלט, וו ס ד ס איז ד ך לכאורה ן ענין פון רבים, רשות הרבים ווערט ד ס היו עמדו, ז ניט נ ר ז מ'ד רף אויף דערויף הארעווען, דער על כל פנים עס ט ן, ז ד
¶7ז ל ניט שטערן, נ ר אדרבא ס'ווערט היו עמדי, ז דער ענין פון רבים איז נ כמערער מסייע, ז דער רשות היחיד ז ל זיין רשות היחיד פון יחידו של עולם בתכלית השלימות ובתכלית אמיתית, וו ס ד ס איז דוקא דורך דערויף ווי דער מיטעל רבי איז ד רט מבאר, ז בשעת ברבים ווערט עמדי במילא איז ד ך לע עניני מסייע צו דעם איין און איינציק ענין, וו ס ד ס איז די גאולה האמיתית והשלימה, במילא איז אויך מסוייע סיי אין זמן און סיי אין מקום, ז אין זמן ז ל ד ס זיין תיכף ומיד ממש, און אין מקום ז ל ד ס זיין אין דעם מקום אין וועלכן מ'געפינט זיך שוין, וו ס ד ס איז ד ך דער ענין פון בית הכנסת, ובית פון מעשים טובים, און בית תפילה, וואס דאס איז דאך בית הכנסת ובית תורה, וואס דאס איז דאך געווען די אלע דריי ענינים פון חוט המשולש, תורה עבודה וגמילות חסדים, ווי דערמאנט פריער, אז ביום כ ז'בחודש שטייט דאס דריי מ ל דריי מ ל דריי, במילא אז ס'קומט דער כ ח בחודש, איז אט דעמאלט האט מען דעם כח, און מ'האט דעם כח
¶8פון ירחיד תליתאי וו ס ד ס איז ד ך פ רשט נדיק, ז ד ס ט דעם כח פון ירחיד תליתאי איז ה ט ד ס במילא דעם כח פון אוריאן תליתאי, ה ט ד ס במילא דעם כח פון אמא תליתאי, ה ט ד ס במילא דעם כח ווי דערמ נט כמה פעמים, ז ר'ניסים גאון על אתר אין שבת ברענגט ד רט ר כמה ענינים וו ס זיי זיינען אויך אין ן אופן של שלש, וו ס די לע ענינים זיינען ענינים ניסים גלויים, ביז וו נענט ז ד ס איז יש לפרש, ז ד ס איז אויך דער רמז וו ס ד ס איז ד ך דער פירוש פון ר'ניסים גויים, וו ס גויים שטייט ד ך אין ספרים איז ד ס על שם פון ששים מסכתות, וו ס דערפ ר איז געוו רן מנהג ישראל, ז דער וו ס איז בקיא בששים מסכתות ווערט ער נגערופן בשם גויים בגימטריא ששים, און פון די ששים מסכתות ה ט מען דערנ ך אויך כולל אין דערויף די ברייתות וו ס קומען גלייך בהמשך לזה, ול אחרי זה דער פירוש פון ספטא און די הוספה בזה, ול אחרי זה דער פירוש פון די גמרא בזה, ול אחרי זה ועוד והוא העיקר, ז ד ס איז דער ענין, ז כל מה שתלמיד ותיק עתיד לחדש וו ס יש לומר ובפשטות, ז בשעת קליין קינד ז גט בימינו אלו, ז ער ה פט, ז משיח ותיק ותיק זיין,
¶9קומען? איז ד ס דער חידוש תורה מאיתי תצא פון דעם אויבערשטן ליין, ז דער אויבערשטער איז מסכים לכל ישראל וואס נער ישראל ואוהבהו איז דער אויבערשטער מגלה, אז די אהבה זיין דעם אויבערשטן ז ל זיין בגלוי ממש, ביז למעלה מכל מדידה והגבלה, וביחד עם זה ביז למטה מטה, אין עולם הזה התחתון שאין תחתון למטה הימנו, און ס'ווערט דארטן דוקא דארטן ה ט מען די ג נצע צוגעגרייטקייט פון דעם מקדש אדנ'כוננו ידיך אף על פי וו ס מקומו איז ד ך בארץ הקודש ובעיר הקודש ובהר הקודש, און ד רטן גופא אין קדושה שבקדושה, איז ד ך ד ס ט ד רט וואו ס ס'איז ד מעשינו ועבודתינו, ובפרט דער מעשינו ועבודתינו פון זמן הגלות, בסופ סיומה פון דעם גלות, וו ס דאס איז ד ך דער ענין פון הפצת המעיינות חוצה, ז ל ד ס זיין די לע דריי ענינים מיט לע דריי ביאורים, ז ס'איז ד ך דער ענין פון יפוצו באמיתות ושלימות, און דער ענין פון מעיינות באמיתות ובשלימות, און דער ענין פון חוצה באמיתות ובשלימות ווי זוי ווערט דער ענין שלימות אין דעם ענין פון חוצה וו ס לכאורה איז ד ך ד ס היפך, איז מען ד ך מקדים לזה, ז ד ס איז באמיתות ושלימות
¶10בא מיטן ס'איז ניט קיין חוץ פון דעם אויבערשטן, ואדרבא דוקא אין דעם חוץ, דוקא דארט איז ניכר, און ניכר בגלוי, ובתכלית השלימות על דרך פון די מעלות פון ניסים וו ס זיינען מלובש בטבע, איז דוקא איז ט די ניסים זיינען ממקום הכי עליון והכי עיקרי, וו ס ד ס איז ד ך בפשטות מובן, ז ד ס איז דער מצה פון דעם נס פון דער גאולה האמיתית והשלימה. והוד והוא העיקר, ז ד ס קומט ממש למטה מעשרה טפחים, וכמוזכר, דוקא אין דעם מקום זה וו ס מ'געפינט זיך ד רטן איצטער, נשמות בגופים, און מ'איז אויך ממשיך אויף תוקף ומיד, ווערט דער כיצפו ורננו שוכני עפרו נשיא דורנו בראשם און נשיא דורנו בראשנו, און ס'ווערט דער תוקף ומיד אין דעם חוצה וו ס אין חצי כדור התחתון, וו ס ניט ד רט איז געווען דער ענין פון מתן תורה, איז דוקא מצד דערויף וו ס ניט ד רט איז געווען דער ענין פון מתן תורה, דערפ ר איז דוקא ד רטן איז ד די התגלות ביתר שאת וביתר עוז, ביז וו נענט ווי מ'זעט ד ס בפשטות, ז וואו איז געוו רנט די הפצת המעיינות חוצה? איז אף על פי וו ס ס'איז ד ך געווען שבעה דורות אין ליובאוויטש,
¶11דערנ ך לאחרי זה אין לסתב, ולאחרי זה אין לינגרד, דער פעטעבורג, וואו ס'ה טע מ ל געהייסן, ולאחרי זה אין פוילן, ולאחרי זה אין חצי כדור התחתון לכמה מקומות, איז ד ס געוו רן דוקא אין דעם רט וואו מ'געפינט זיך איצטער, וו ס ער איז ד ך אויך ווי אידן ה בן ד ס מפרסם געווען די גימטריא, ז זיבן הונדערט און זיבעציקער ד ס איז בגימטריא, פרצת אפילו בלשון בפשטות, איז בשעת מ'האט דעם ענין פון שבעה, און מ'האט דעם ענין פון שבעה כמה פעמים, ביז מאה פעמים שבעה, און דערנ ך אויך די מעלה פון עשר פעמים שבעה, וו ס ד ס ווערט צוז מען זיבן הונדערט און זיבעציג ווערט דעמ לט בפשטות דער ענין פון פרצת בתוך פרצת ז ס'ווערט די פריצה בפשטות אין זמן ומקום, וו ס אף על פי וו ס דער מקום ד רף ד ך ה בן די ד'כסלים, מיט די תקרי וכו איז ד ך ד ס איז דער ענין פון ירושלים בפשטות, פרזות תושב ירושלים, און צוז מען דערמיט איז ואני אהי'לך אומת אש בקרבה וסביבה, וכמדובר כמה פעמים ה ט מען אויך די ביידע ענינים, און די לע ענינים, און די דריי ענינים, און די מקדש אדנ'כוננו ידיך והוא העיקר, תיכף ומיד אין דעם
¶12ארט וואו מ'געפינט זיך איצטער, וו ס ד סקען ד ך נשיא דורנו מאנען און פירט אויס, ז צום לעם ערשטן ווערט דער גילוי פון מקדש אדנ'כוננו ידיך דוקא אין דעם רט וואו ער איז געווען די עשר שנים אחרונות בין סך-הכל פון די ימי חייו לפני זה, וו ס ס'איז געווען אין שבעים שנה, איז ד ך געווען דערנ ך דער סך-הכל אין די עשר שנים אחרונות, כמדובר כמה פעמים.
¶13פון זיבן הונדערט און זיבעציג פעמים, ווי ס'ווערט אויך כמדובר כמה פעמים והוא העיקר ממש, ז ד ס ווערט גאולה האמיתית והשלימה, וו ס די אמת און די שלימות בזה, איז ד ס דוקא ז ס'הויבט זיך ן פון ענינים הגשמיים, ובגשמיות דוקא, וו ס דורך דערויף הויבט מען ן פון דעם תחתון תחתון ביותר הויבט מען אויף דעם ג נצן בנין, ביז דעם גגש של הבינין וכו אף על פי וו ס אויף דעם גג שטייען ד ך און מ'ז גט ן אידן, ז הנעוים הגיע זמן גאולתכם כמדובר כמה פעמים. והוד והוא העיקר, ז מ'ה ט ד ס תיכף ומיד, ובפרט לאחרי צום ענין השליחות וו ס מ'מ כט יעדערן הנמצאים כאן פ ר שליח אויף צדקה, דורך דעם שטר וו ס מ'גיט אים, און דערנ ך איז ער מוסיף פי דילי איז את הגאולה און נ כמערער מקדימו את הגאולה ביז וו נענט ז ס'בלייבט ניט אפילו קיין רגע פנוי, און גלייך נ ך אונזער צוז מענטצערפן זיך איסטע רט ד כאיש אחד ובלב אחד ד ס איז ד ך דער ענין וו ס ס'איז געוו רן ראש חודש פון ירכי תליתאי און פ רשט נדיק, ז וויב לדער ד ס איז געווען בראש החודש, כאיש אחד ובלב אחד איז דערנ ך פון דעם ראש ד ס נמשך געוו רן
¶14אין כל ימי החודש, ובפרט אין דעם ט ג פון חודש וו ס ער איז דער כח פון דעם חודש, וו ס דערפ ר איז ער אויך בפשטות מספרו איז ד ס כח פון חודש השלישי, פון יחד לשאי, ועוד והוא העיקר, ז מ'ווערט גלייך ריבערגעשטעלט אין ענני שמיא בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו לארצנו הקדושה און צוז מען מיטן בית המקדש השלישי מ'ה ט ד, און מ'נעמט דערנ ך מיט צוז מען, ו כספם וזהבם איתם די עבודה פון אהבת ה'און יראת ה'וו ס ד ס איז כולל כל מצוות עשה און כל מצוות ל ותעשה וכמדובר כמה פעמים. און ס'רעדט תיכף ומיד והוא העיקר ממש אין ן אופן פון גשמיות, וו ס ד ס איז ד ך דער אמת'ער ענין פון ממשות על דרך פון חלק אלוקה ממעל וו ס דער לטער רבי איז מוסיף אין ספר תניא קדישא דעם וו רט בזה, דעם וו רט פון ממש, ז ד ס ווערט דוקא ווי ס'שטייט נשמות בגופים ווערט נ כמערער ניתוסף אין בריאות הגוף און אין בריאות הנשמה, ועוד והוא העיקר, ז ס'ווערט גלייך ניתוסף די בריאות בכל העולם כולו, און די בריאות ווי אין דער ג נצער וועלט ווערט נתגלה, ז ד ס איז וועלט וו ס איז באשאפן געוו רן אסתכל באורייתא וברא עלמא מאין
¶15יש בכל רגע ורגע, וו ס ד ס איז דוקא פ רבונדן מיט עצמות ומהות. ועוד והוא העיקר, ז פון דעם דיבור בענינים אלו איז ד ך פ רבונדן מיט דיבורו של הקב,"ה ווערט גלייך מעשה של הקב,"ה. וו ס מעשה הקב,"ה בעיקר איז ד ך אויף גלייך רא ברענגען און מגלה זיין, ובגלוי ממש, בכל הפירשים שבדבר, די גאולה האמיתית והשלימה פון בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, ועוד ועיקר תוקף ומיד ממש. ובפרט ז מ'איז ד ס מקשר'ן מיט שליחות לצדקה צו די וו ס געפינען זיך איצטער ד ועל ידי'ן ווילן זיי מוסיף זיין נ ך מדילי איז ד ס נ כמער מקרב את הג ולה, מזרז את הג ולה, ביז וו נענט ז ס'ווערט תוקף ומיד ממש בפשטות.