טקסט

¶1איז דאך כרגיל איז דאך פוסקין בברכה, כמדובר כמה פעמים, און ס'האט דאך א שייכות מיוחדה ליום זה צו דער חלק הפרשה אין פרשה הסדרה, כבר שלך לך רעדט זיך דארט אויך און דער ענין פון ברכה, און א ברכה איז פארבונדן אויך מיט א כהן, וואס כהן איז דאך מקור הברכות, און ווי אפגעטייטשט בפירוש בפסוק, אז אף על פי וואס ס'איז נאך געווען פאר מתן-תורה וכו'איז והוא כהן לכל עליון, און דערפאר איז דאס אויך פארגעבונדן מיטן ענין פון צדקה אין ביידע אופנים, אז דער כהן האט געבראכט, וויבאלד אז אברהם איז דאך דעמאלט געווען פארמאטערט, האט ער אים געבראכט אויך אן ענין של צדקה בפשטות, אכילה ושתי און דערנאך אויך ויתן לו מאסר מקול,

¶2בפירוש הפשוט גייט דאך דאס, אז אברהם האט געגעבן מאסר מקול צו שם, בפאר וואס שם איז געווען הוא כהן, ואיז קול עליון, איז דאך אויך אין מתנות כהונה, ובפרט ווי אפגעטייטשט דא אין פסוק איז דאך דאס אויך געווען אן ענין של צדקה ועוד, וואס דאס איז נאכמער מדגיש די שייכות לזמננו זה, אז גלייך אין דעם המשך הפסוקים איז ער מבאר אין פשוטו של פסועים וואס זיי דאס האט געבראכט צו ברית בין הבתרים, און וואס ברית בין הבתרים איז כולל געווען אין זיך די גאולה האמיתית ושלימה, שלימה עד כדי כך, אז ניט נאר דער ענין פון ארץ תשבעה הממין, נאר אויך את הקהני ואת הקניזי ואת הקדמוני, ווי דאס וועט דאך זיין תוקף ומיד ממש, גאולה האמיתית והשלימה, אז שלמה איז אויך אין דעם ענין, אז דאס איז נוסף אויף די שבעה עממים האט מען אויך קיני קניזין וקדמוני. על דרך זה אויך איז דאך אויך ווי יעדער ענין איז פארבונדן מיט מעשה בפועל און א הוראה בעבודה בפועל, ווי חסידות איז דאך מבאר, אז דער חילוק פון עבודה מיט שבע אומות און עבודה מיט עשר אומות איז,

¶3איז שפיגלט זיך דאס אפ און דאס הענגט-אפ און דער עבודה פון יעדער אידן און פון אלע אידן, אנשים נשים בטף, צי מיט די שבע מדות, אדער אויך מיט די עבודת המוכין, וואס אף על פי וואס עיקר העבודה בזמנים אלו, איז דאך דאס בענין המדות ואהבת את הוי'אלקיך ואת פולחנו דרך רימותה וואס דאס איז דאך עוונת העמידה, ס'איז פארבונדן מיט לבבבך, ס'איז אבער אויך דערנאך איז מען דאך גלייך ממשיך, ובכל נפשך ובכל מאדך וואס בכל נפשך ועל אחת כמה וכמה ובכל מאדך, איז דאס אויך כולל כל העבודות כולם, ביז אויך די עבודה ווי דערמאנט פריער, וואס ס'איז גיין תוכף ומיד'ן ממש, וואס ס'איז גאר נאך ניט געווען עד היום הזה, איז דאך ניט געווען דער כיבוש כיבוש פון קני קניזי וקדמוני, איז דערפאר אויך ניט געווען דער ענין פון די ערון מקלט בשלימותה, איז דאך אויך פארבונדן ווי ירחיב הוי'את גבולך ויתבת לך עוד שלש ערון און אין ירחיב איז דאך אויך דא די צוויי אופנים, ווי ס'איז געווען פריער ווי מ'איז געווען נאך אין אבר הירדן, וואס דעמאלט איז שוין געווען די התחלה פון ערון מקלט, און דערנאך איז געווארן

¶4אזוי ס'איז געווארן דער שש ארא מקלץ בשעת עברה את הידן, מ'איז ארויי ממרץ שבעה עממים, און דאס איז אויך געווארן די הקדמה צו דעם תשע ארא מקלץ און ווי דערמאנט אויך בארוכה אין חסידות, אז אף על פי וואס כללות ענין העבודה איצטער איז, אין די מדות, און אין עבודת המוכים אויף אזויפיל, אויף ווי דאס איז נוגע צו די שלימות פון עבודת המדות, איז אויך לערנט מען אבער בארוכה בזה וועגן עבודת המדות בפני עצמם, בכלל בארוכה, מיוחד אויך אין די מאמרים פון דעם מיטעלן רבי'ן, פון רחובות הנהר, וואס רחובות הנהר האט דאך א שייכות מיוחדה צו גאולה האמיתית והשלימה, כמדובר כמה פעמים, וואס דעמאלט וועט דאס זיין די רחבות אמיתית און די גדלות אמיתית און די עומק אמיתית, און די גבות העמידות בכל הענינים, ביז אין תכלית השלימות, צוזאמען וואס ס'וועט אויך זיין דער תכלית השלימות אין גאולה האמיתית והשלימה, אזוי איז דאך ווי ס'איז געווען כמה ענינים כמה פעמים אין ימים של גאולה, ביז ס'איז דאך אויך געווען א זמן וואס ס'איז געווען דער ענין וואס דער יובל איז אויך נוהג, אף על פי כן, דערנאך איז דאך געווען דער ענין וואס אין כל יושבי'עליה דערפאר וואס

¶5קייניק קניזי וקדמוני האט מען ניט איינגענומען, ועל דרך זה אויך בנוגע צו אידן איז דאך אויך דא דער ענין פון עצרת השבטים, וואס גלו לאחורי פון מהר סמבטי סמבטין, כאמור, כדובר ומבואר במדרשים, און ס'זאל זיין די גאולה האמיתית והשלימה דארף מען דאך אויך האבן, אז בא זיי זאל אויך זיין גאולה האמיתית והשלימה, כל זמן זיי געפינען זיך מביא למהר סמבטיום איז דאס נאך ניט קיין גאולה אמיתית ושלימה ס'דארף דוקא זיין אין ארץ הקודש, און אין ארץ הקודש דארף אויך זיין וכל ישבוה עלי וואס דאס איז נאך אפילו ווי כמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, וואס דעמאלט וועט אויך זיין די שלימות צוזאמען מיט שבע אומות, אויך די שלימות אויך פון די קניזים וקדמוניים, וואס דאס גופא איז א מכריח צו זאגן, אז מ'מוז אויך לערנען די עניני עבודה וואס איז פארבונדן מיט עבודת המוחין, ועד כמה שאפשר זיך משתדל זיין אויף זיי צו ממלא זיין בפועל אין עבודת המוחין, אפילו ווען ס'איז לכאורה אים ניט נוגע צו מדות, אדער צו זיין עבודת המידות, אדער ניט נוגע צו עבודת המידות, אפילו

¶6פון אנדערע אידן, מערניט ווי צו עבודת המוכין. וואס דאס איז אויך בפשטות, מ'זעט דאך כמה דרושים פון תורת החסידות, און בפרט פון רחובות הנהר, פון דעם מיטעלן רבינ'ס דרושים, וואס כמה מהם אפגעדרוקט געווארן דוקא לאחרונה, און דאס רעדט זיך דוקא ענינים עמוקים אין פנימיות התורה, אין תורת החסידות, פארבונדן מיט עבודת המוכין, כמדובר כמה פעמים, ועוד ועיקר, אז פון דעם דיבור זאל דאס אראפ אין פועל מ'זאל נאכמערער מוסיף זיין אין לימוד פון פנימיות התורה, און מוסיף זיין אז דער לימוד זאל זיין דוקא מתוך רחבות וגשמיות, כמה שתלוי בו, און בשעת ער האט זיך משתדל בזה, איז אט דעמאלט האט ער די הצלחה, אז ער איז מערניט ווי ביי אן טוט באצבעו, און דער אויבערשטער גיט אים על ידי תיחה קלה, באצבע אחת, גיט אים דער אויבערשטער רחבת פרנסה גשמית, און רחבת על ידי זה אויך די רחבות המחים, על אחת כמה וכמה די רחלות אין עבודת המדות, ועוד והוא העיקר, אז פון דעם דיבור בכל ענינים אלו, ובפרט אז מ'געפינט זיך אין דעם חודש וואס קומט שוין לאחרי דעם חודש החשבון און חודש התחלה

¶7פון חודש תשרי, און דערנאך אויך איז ער אריינגעגאנגען שוין אין חודש חשון, וכמה ימים אין חודש חשון, וכמדובר כמה פעמים, און שוין אויך צוגעקומען צו יום פון ז'חשון פון נעכסט-טאג, וואס ז'חשון ווערט דאך דאס ניט א נעכטיקער טאג, נאר א היינטיקער טאג, ווארום די פעולה שלו איז נמשך אין דעם היינטיקן טאג, אין ח'חשון, און פון ח'חשון אין ט'חשון ט'חשון און יו'חשון, העשירי יהי'קודש, און בפרט נאך ווי ס'איז אויך פארשטאנדיק דערפון וואס אין ארץ הקודש אויך בימינו אלו, אפילו ווען דאס איז דאך סגלינו מארסלוין, אפילו דארטן, איז אויך פון ז'חשון האט מען שוין אנגעהויבן זאגן די אלע ענינים, כולל ובמיוחד דעם ענין פון ותום טל ומטל לברכה, כבדובר בארוכה אין די וועדות שלפני זה. עוד והוא העיקר, אז מ'האט ביידע ענינים. מ'האט דעם ענין פון טל לא מצר, וואס דאס באווייזט אויף א המשכה מלמעלה וואס איז נאך העכער פון אתערותא דלעתתא, אפילו העכער פון אתערותא דלעילא, וואס זי איז אפגעמאסטן אדער האט א שייכות און א מדידה, אדער על כל פנים א קצת הגבלה, על ידי די אתערותא דלעתא, האט מען

¶8דוקא קיני קניזי וקדמוני, דורך דערויף וואס מ'לערנט אויך אין תורה די ענינים וואס לכאורה איז דאס ניט פארבונדן מיט הלכה בפועל איצטער, אפילו ניט פארבונדן מיט הלכה בפועל מיט דער ערשטער תקופה פון די ימות המשיח, נאר פארבונדן נאר מיט די תקופה אין ימות המשיח פון כמים לים מכסום, וכמדובר כמה פעמים, און ווי אויך מודגש אין דעם סיום פון רמב,"ם, וואס אין הולכות תשובה, בשעת ער ברענגט דעם זעלבן ענין, ברענגט ער ניט דעם סיום פון כמים לים מכסים מערניט ווי ער איז מסיים ומלו הארץ דיעה את הוי וואס דאס באווייזט אויף די שייכות און אויף דעם ענין פון דיעה את הוי אז כל העולם כולו איז זיך מתעסק אין דיעה את הוי ס'איז אבער נאך ניטא דער ענין אין דעם אויך פון כמים לים מכסים על אחת כמה וכמה אז ס'איז אים טא דער ענין פון כמים לים מכסים אין נגלה דתורה, וואס דארט איז דאך דאס ניט קיין הכרח, נגלה דתורה איז דאס ענינו אז מ'זאל האבן דעם פסק-דין בנוגע לפועל ממש, און דער עיקר פסק-דין בנוגע לפועל ממש איז די ענינים שהזמן גרמא, און וויבארד אז מ'געפינט זיי נאך אין גלות, איז דאס וואס איז א זמן גרמא איז דאס דער זמן

¶9הגלות, און אפילו אז מ'גרייט זיך צו דער גאולה, איז דאך אויך די גאולה על דרך ווי ס'איז דא מעין הגאולה איז דאך דא בא די אידן וואס רעבן אין ארץ ישראל, וואס אף על פי וואס אויף זיי זאגן אויך גלינו מארצנו, ווארום אויף זיי איז אויך דא דער ענין פון מפני חטאינו על כל פנים אין אן אופן פון חטא ווי לשון חסרון. ס'פעלט אין שלימות, ניט ס'פעלט חס ושלום אין קיום המצוות, אפילו מפני משורת הדין, נאר ס'פעלט אין שלימות ווי ס'דארף זיין שלימות בא א אידן, וואס יעדער איד איז דאך א בן יחיד פון עצמות ומהות, איז דאך פארשטאנדיק, אז ווען איז ער בשלימות, ווען ס'איז פונקט ווי די שלימות איז פון עצמות ומהות ווערט ישראל וקוב הו אויך אין דעם ענין השלימות, וכמדובר כמה פעמים בארוכה בזה. ועוד והוא העיקר, אז יעדערער זאל טאן, ווי די צדרה מדגיש, אז ס'דארף זיין דער ענין פון לך לך, וואס דער ענין פון הליכה אמיתיתית איז דאך, אז דאס איז שלא בערך כלל צו דעם מעמד ומצב אין וועלכן ער געפינט זיך בזמן ההוה, אדער בזמן אין וועלכן ער דערהערט דעם צווייטן מאל דעם אנזוג פון לך לך אדער דעם דריטן מאל, און לייענט זיך דעם לך לך

¶10אין פרשה לך, אין די וואך פון פרשה לך לייענט מען דאך כמה פעמים, אנהויבנדיק פון אחרי חצות פון דעם שבת פון פרשה נח, און דערנאך אויך אין מאנטיק און דאנערשטיק פון פרשה לך, ועל אחת כמה וכמה אז מ'לייענט דאס מיטן גאנצן שטורעם און מיט דער גאנצער אריכות מיט אלע פרטים, אויך מיט אלע פרטים פון ברית בין הבתרים ובן קני קניזי וקדמוני אין דעם שבת פרשה לח לך, אז בא לעומר הכל ישראל לטובה אויב חס ושלום ס'וועט זיך פארהאלטן בחוץ-לארץ, שיחר ס'וועט זיך אבער ניט פארהאלטן, וויבאלד אז מ'האט דאך די הבטחה, אז אין הדבר תלוי בתשובה, דערפאר וואס תשובה האט מען שוין אויך געטאן, און די קנעפלעך האבן שוין אויך צוגעפוסט, במילא איז שוין א גאנצע זאך איז שוין ניט תלוי ווי שוין במזומן, און מ'דארף מערניט ווי אויסשטרעקן די האנט און נעמען יעדערער כל חלקו בעולם, וחלקו בארץ הקורש, אמה אחת אדער ד'אמות, כמדובר בנוגע צו ענין פרוסבול, ווי דער אלטער רבי פסק'נט דאך אפ, אז בזמן הזה וועט מען אויך שרייבן א פרוסבול, און דער טעם בזה איז דערפאר וואס יעדער איד

¶11אויף אידן וענגלינו מארצנו, האט ער ניט געטשעפעט ער הוי די עמה אחת אדער ד'אמות בארצנו הקדושה, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז ס'איז דאך זיכער וואס אידן האבן דאך אויך א חלק אין קיני קניזין וקדמונו, וויבאלד אז דאס איז זיי שוין צוגעזאגט געווארן, און צוגעזאגט געווארן אין דבר הוי'זו הלכה בתורתנו הקדושה, איז דאך געווארן דער דבר הוי'זו הלכה איז שוין געווארן די הליכה אין יענעם מעמד ומצב פון כנוני קניזין וקדמוני, אז ס'איז געווארן ניט יענער מעמד ומצב, און דאס איז געווארן דער מעמד ומצב פון כניזין וקדמוני פון עתה, תיכף ומיד מבט, איז דאך אויך דא איצטער בקיום ובגשמיות, און אפילו אויך בחומריות, ואדרבא דאס געפינט זיך גאר אונטער א שליטה פון ניט-אידן, אף על פי כן ס'איז דאך אבער דא בשלימות, בגשמיות, לכל השטחים האלו, אז בדרכי נועם ובדרכי שלום, און דוקא אין אן אופן אז לא יי'שם לא מחלוקת חילוקי דיעות ולא ראה, מיט אלע ענינים וואס ער רעכנט אויס, על אחת כמה וכמה ענינים איז מלחמה כפשוטו, אז דוקא מתוך שלום אמיתי און שלום

¶12בשלימות, וחייב הפרטים של כל אחד ואחד, על אחת כמה וכמה וחייב הכללם של כל אחד ואחד, און מ'גייט תיכף ומיד. ווי לך לך איז דאך כופל לשון איז דאך דאס פארבונדן, ווי דער רבי מהרש איז מאריך בארוכה, מלכתחילה אריבער, אז לך לך איז פארבונדן דוקא מיט ענין פון דער גאולה האמיתית והשלימה, ווי ער זאגט אין מדרש, און ער איז דאס מבאר בארוכה ביז אין אותיות, אין הבנה והשגה, וואס מ'קען דאס געבן צו פארשטיין צו אנשים און צו נשים און צו טף ולכולם ביחד, אין אזא מין סגנון וואס יעדערער פון זיי וועט דאס פארשטיין בבת אחת, על דרך ווי די גאולה האמיתית והשלימה איז דאך אויך ענינו אז זי קומט בבת אחת, צוזאמען אלע אנשים ונשים וטף, און ווי דערמאנט פריער אויך די עצרת השבטים שמאחורי הר סמבטיון איז בא זיי אויך סיי אנשים און סיי נשים און סיי תב שלהם ווערן בטל די אלע עניני חלוקות אויך אין שטח הדירות שלהם, צווישן די וואס מאחורי הר סמבטיון און די וואס געפינען זיך דא און די וואס געפינען זיך אין ארצנו הקדושה,

¶13און ס'ווערט פון זיי אלעמען צוזאמען א קהל לשון יחיד, און דער קהל ווערט א קהל גדול, און ס'ווערט גלייך והוא העיקר א קהל גדול ישובו הנה, אין הנה ללשון שמחה, מתוך שמחה וטוב לבא, ותיכף ומיד ממש לארצנו הקדושה בשלימותה, ווי זי איז פון שבע עממין, נאכמער ווי זי איז פון עשר עממין, הקדמה לזה פון לימוד אין פנימיות התורה נאכמערער און נאכמערער, און נאכמערער אויך אין רחובות הנהר פון פנימיות התורה, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט לערנען די ענינים פון משיח צדקנו, און גאולה האמיתית והשלימה ווי זיי זיינען אין פנימיות התורה, במילא ווערט דאס אויך פארבונדן און אויסגעטייטשט, און דערנאך אויך מתפרש און פאנאנדע רגעשפרייט אויך אין נגלה דתורה, און ס'ווערט די התאחדות פון פנימיות התורה און נגלה לתורה, אז תורה אחת שטייט דאס בגלוי, על דרך ווי ס'האט זיך אנגעהויבן די עבודה אין תומחי קנימים, און דערנאך נמשך געווארן אין א חוטה תמימים, און די אלע לשונות און די אלע מחלקות וואס מ'האט געמאכט צו תומחי קנימים און צו א חוטה תמימים, און כמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, ועוד והוא העיקר, אז מ'זאל מוסיף-זיין נאכמערער מת

¶14שמחה וטוב לבב, אין התוועדיות, חסידותיות, און אויף וועלכע מ'וועט רעדן וועגן ענינים פון פנימיות התורה, והוא העיקר, ביז רעדן אין אן אופן פון הבנה והשגה, ביז הבנה והשגה בהרחבה, וואס דאס איז פארבונדן אין הרחבה אמיתי, איז פארבונדן דוקא מיט טלפו החברים בזה, ועוד והוא העיקר, אז מ'נעמט מיט והוא העיקר די בתיק נשיאות ובתי מדרשות ובתי חסדים טוהים וואס געפינען זיך בכל העולם כולו, על אחת כמה וכמה דעם ארט וואו עס געפינט זיך איצטער, וואס דאס איז דאך א בית פון מעשים טובים און בית פון בית תפילה און א בית של לימוד התורה פון נשיא דורנו פון רבי'ן דעם שווער, והוא בראשנו, והקיצו ורמנו שוכני עפר, ותיכף ומיד ממש, מתוך שמחה וטוב לבב ועוד ועיקר תיכף ומיד ממש, ובהקדמת די קבלת השליחות לצדקה, און יעדערער וועט מוסיף זיין פון נדבת לבו, און נדבת לבו וועט דאס זיין אויך אין אן אופן בהרחבה, וואס דאס וועט נאכמערער צוהיילן די הרחבה בא יעדערן אין הבנה והשגה פון לימוד פנימיות התורה, און אין הרחבה אין הבנה והשגה פון פנימיות

¶15פון נגלה דתורה, על אחת כמה וכמה הרחבה אין הבנה והשגה פון קיום המצוות בפועל ובמעשה בפועל, וואס דאס אלץ וועט נאכמערער צוהיילן די מעשה בפועל פון כולה האמיתית והשלימה, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו, לארצנו הקדושה, און דארט אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און דארט גופא מקדש אדנ'כוננו ידיך, ותיכף ומיד ממש. אמן.