טקסט

¶1בשעת אידן טרעפן זיך אין דער צייט וואו ס'זאל ניט זיין, אין וואס פאר געלעגנהייט ס'זאל ניט זיין, איז דאך דאס די עשרה ימים שבין ראש השנה ליום הכיפורים, און אין זיי גופא איז שוין נאך דערויף ווי ס'איז שוין דורכגעגאנגען דער שבת שבינתיים, שבת תשובה, ישראל עד הוי'אלקיך, וואס איינע פון די אפטייטשן איז, אז אידן האבן שוין געטאן תשובה אין אזא אופן, ביז וואנענט אז הוי'איז געווארן אלקיך אלקיך אין לשון קודש איז אויך דער טייטש, אז דער אויבערשטער ווערט אזוי אנגערופן דערפאר וואס ער גיט כח און חיות און לעבעדיקייט און ענערגיע און הצלחה רבה צו די וואס ווענדן זיך צו אים, וואס דאס איז דאך יעדער איד און אלע אידן, כולם צדיקים א גאנצן יאר, און זיכער דאך אויף א גרעסערטן מאס, בשעת מ'קומט פון חודש אלול, וואס אויף אלול שטייט דאך, אז דעמאלט איז ראשי תיבות אני אלול ראשי תיבות אני לדודי ודודי לי, אז יעדער איד פארבינדט זיך נאך מערער מיטן אויבערשטן, ביז וואנענט אז ער רופט-אן דעם אויבערשטן מיטן נאמען דודי, וואס דודי איז דאך די

¶2טיטול וו ס מ'גיט ס גוטן פריינד, וו ס ער איז ך גוטער פריינד בגלוי, אין ן פענעם אופן, וו ס דערפ ר ווערטער נגערופן ב ז די לע וו ס געפינען זיך רום זיי ביידן, ווערט ער נגערופן אני לדודי ודודי לי ז ד ס איז מיט וועמען מ'געפינט זיך אין ן יחס של אהבה, און אין זא מין אופן ז די אהבה נעמט דורך דעם ג נצן אני, דעם ג נצן אידן אין דער צייט איז אנערקענט ער און זעט בפועל ווי זוי דער אויבערשטער באציט זיך צו אים אין אן אופן פון אהבה אמיתית, וו ס דערפ ר ווערט ער אנגערופן דודי און עד כדי כך ביז וו נענט, ז דער צו וועמען דער אויבערשטער באווייזט די חסדים, ב קומט די חסדים אין ן מזומענ'דיקן אופן, אין זא אופן אין זא אופן וואס ער אינגאנצן, צי זיין כח המחשבה, און אויך כח הדיבור און כח המעשה, וואס כח המעשה שלו פון יעדער מענטשן, לאו דוקא פון אידן, דריקט זיך דאך אויס אין דעם וואס ער נוצט אויס דעם כח און מעשה שלו אויף זיינע פארשידענע טעטיקייטן,

¶3און אויך אויף זיינע פארשידענע עסקים און אויף פארשידענע פרנסות וואס ער האט, און בשעת דער אויבערשטער האט אים שוין געבענטשט, און א פרנסה טובה, און געבענטשט אין אזא פרנסה וואס ער האט שוין געזען, אז דאס איז ניט נאר א פרנסה לפי שעה, נאר ווי אן אמת'ער געשעפט איז א געשעפט ווען דאס ברענגט פירות, און דאס גיט ניט נאר אן האפענונג, אז זיכער וועט זיין די זעלבע הצלחה אויך שפעטער, נאר די הצלחה איז שוין געווען בפועל, און מ'דארף זיך ניט פארלאזן אויף השרת אליין, ווארום מ'האט שוין געזען די פירות בפועל פון די טעג פון חודש שבע וויי זיינען שוין דורכגעגאנגען, איז דאך זיכערער, אז דער רב פון אייך און אפשר אלע פון אייך האבן געהאט הצלחה און מ�ופתים פון דעם אויבערשטן אין זיינע חסדים, וואס ער האט געגעבן הצלחה אין דעם געשעפט, און וואס ס'איז ניט ווייניקער וויכטיק, אז מ'האט אויסגענוצט די הצלחה אויף אויסנוצן דאס אז דער געשעפט זאל ווערן נאך גרעסער און נאך מער הצלחה'דיקער, און אויך אויסגענוצט די הכנתא פון דעם געשעפט אין אן אופן אז דאס זאל העלפן

¶4סיי דעם געשעפט בפשטות, און סיי דעם אמת'ן געשעפט פון יעדער מענטשן, וו ס ד ס איז ד ך זיין פערזענליכער געזונט און זיין פארזעענליכער שליטה אין אלע זיינע חושים און כוחות, כולל אויך בהנוגע צו געשעפט סלייט, צו זייער כשרונות, צו זייערע פייגקייטן, ווי אזוי צו מצליח זיין אין געשעפט, און ווי אזוי אויסצו נוצן עם געשעפט, אז ס'זאל זיין די פירות פון דעם געשעפט אין אן אפענעם אופן, און אין אן אופן אז צוזאמען דערמיט וואס ס'איז דאך בטבע פון שכרים, אז כדי מסחר זאל מצליח זיין דארף מען דאך האבן א רצון, א ווילן, אז מ'זאל וועלן איבערשטייגן א צווייטן, איז אויך דער וועלן איבערשטייגן א צווייטן ווערט געטאן דוקא אין אן אידישן אופן, וואס דאס איז דאך אן אופן אז מ'וויל איבערשטייגן צווייטן דורך שאפן חס ושלום אימעצן א שעדן, און בפרט נאך אז דאס האט א שייכות אויך מיט א געשעפט-סמן, מיט וועמען ער האט געהאט געשעפטן, איז דאך זיכערע זאך, אז דאס וואס ער נוצט אויס וואס ער וויל אים איבערשטייגן איז דאס אין אזא אופן, אז ניט ער קאנקורירט מיט אים, נאר אדרבא ער ווערט מיט אים א שותף אין זיינע אונטערנעמעונג,

¶5און א שותפות אין אזא מין אופן, אז דאס ברענגט נוצן ביידע צדדים און אין דעם זעלבן אופן, על דרך ווי דערמאנט פריער אני לדוגי ווי דאס גייט אויף יעדער אידן מיטן אויבערשטן, על דרך זה אויך איז דאך ואהבת לרעך כמוך און ווי דער רבי דער שווער האט מסביר געווען, אז דער ענין פון אהבת ישראל איז באשטייט אין דעם, אז אור את מה שהאהבת ישראל אוהב, אז אין וואס באשטייט דער אמת'ער ליבשאב צו א צווייטן? אז ער האט ליב אט דעם וואס דער צווייטער האט ליב, און וויבאלד אז ער זעט אין א צווייטן אידן, אז ער האט ליב דעם אויבערשטן, און ווי ער זאגט יעדער טאג אין דאווענען און אין אנהויבס דאווענען ואהבת את הוי'אלקיך במילא האט ער אויך ליב דעם אויבערשטן, און במילא איז ער לערנט איז ער מקיים דעם אויבערשטנ'ס אנווייזונגען, און די הויפט אנווייזונג פון דעם אויבערשטן איז דאך, אז מ'זאל געבן צדקה, און געבן צדקה אין גאר א גרויסן פארנעם, אזוי אז אין דעם פארנעם זאל זיין ניכר, אז דאס ווערט געגעבן דורך איינעם וואס דער אויבערשטער האט אים געבענטשט, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, און מ'האט אים אויך געבענטשט, ווי מ'זעט דאס אין דעם ביישפיל פ

¶6נייך, אז דער אויבערשטער האט אים אויס געבענטשט מיטן שכל, ווי אזוי צו קענען אויסנוצן די הכנסה וואס דער אויבערשטער גיט אים, און די ברכות וואס דער אויבערשטער גיט אים, צוליב די תועלת, צוליב די נוצן וואס ער האט און בני-ביתו האבן, און וואס זיין געשעפט האפט, און וויבאלד אז דאס רעדט זיך דאך וועגן מענטשן וואס ער איז בשנקן מיט מענטשלעכע קוואליטיס, מיט מענטשלעכע תכונות, ובפרט נ ך וועגן א אידן וו ס א איד איז ד ך מצובה אויף ואהבת לרעך כמוך איב ה בן צווייטן אידן, ביז אין ן אופן פון כמוך ווי מ'האט ליב זיך אליין איז ד ך זיכער ז זוי איז מקויים געווארן אין יעדער און פון אייך, אויך אין די יחסים אין די פארבינדונגען פון די געשעפט די צווישן זיך דאס איז ניט אין אן אופן מ'וויל טאקע איבערשטייגן דעם צווייטן, און וואס ס'איז ניט חס ושלום דורך קאנקורירן מיט אים, נאר אדרבא דורך מאכן מיט אים שותפות, אז זיי אז ביידע זאלן האבן די תועלת פון די שותפות, און אדרבא די שותפות זאלן נאכמערער צוגעבן אין זען די מעלות פון דעם שותף, און זען ווי אזוי ס'איז א הצלחה'דיקע זאך, אז מ'האט ניט אים געמאכט

¶7שותוות אויך בפשטות, הצלחה אין דער הכנסה פון דער שותוות, ווארום ער האט געמאכט שותוות מיט א אידן, וו אס דער איד איז אויך מקויים אויף אלע מצוות פון דעם אויבערשטן, און זיכער אויף דער הויפט מצוה פון דעם אויבערשטן, וואס דאס איז ואהבת לרעך כמוך האט ער דאך שותוות מיט א אידן, וו אס דער איד איז מקיים די מצוה, אז ער האט ליב דעם צווייטן שותוות, כמוך פונקט ווי ער האט ליב זיך ליין, און אזוי ווי ער וויל דאך מצליח זיין פאר זיך, איז א זיכערע זאך, אז ער וויל, אז דער שותף זאל מצליח זיין פאר זיך אין דעם חלק פון זיין שותפות, ובפרט נ ך, אז ס'איז שווער פאנ נ דערציילן וועלכע חולות ס'געהערט צו וועמען בשעת ס'רעדט זיך וועגן א געשעפט, וועגן אן עסק וואס האלט אין איין וואקסן, במילא איז האט מען קיין צייט ניט אויף פאנאנדערטיילן זיך, ואדרבא די שותפות וועלט שטארקער און ענגער און נאך מער צוזאמענגעמיש, ביז וואנענט אז ס'ווערט כמוך ממש, אז אין וואס גייט אוועק די צייט פון זייער שותפות? ניט אין טיילן וויפל ס'געהערט אויף יעדעם חלק באזונדער, נאר אדרבא, צו טראכטן ווי אזוי יעדערער איז ניט פאר-זיך, נאר דוקא א

¶8איין ז ך מיט דעם צווייטן שותף, דער מיט מערערע שותפים, איב ד ס געש עפט וו ס ה ט מערערע שותפים, איז ד ס ניט מערערע מענטשן וו ס ה בן מערערע חלקים, ון זיי ב� בן זיך באלל סן ז מ'ד רף די חלקים פאנ נ דערטיילן אין גוטן אופן און א הצלחה'דיקן אופן, נ ר מ'ה ט ג ר קיין ייט ניט אויף פאנ נ דערטיילן מ'נוצט אויס די לע ענינים וו ס מ'ד רף ה בן כדי דער געשעפט מ'זאל גיין אלץ מיט מער הצלחה, און אויך מ'איז זעלבסט-פארשטענדליך מ'זאל קענען אויסנוצן אויף דער פארזענליכער הוצאה פון אים און פון זיין פרו און פון זיינע בני בית, אז זאל זיין אויך פרנסה אין א חבא'דיקן אופן, סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, וביחוד אין דעם ענין פון געבן צדקה, וואס דאס איז איינער פון די הויפט מצוות. און ווי ס'פירט זיך אין ן אידישער משפחה, אז בשעת דער מאן גיט צדקה, איז דאך א זעלבסט-פארשטענדליכע זאך, אז אויך די פרוי גיט צדקה אויף איר אייגענעם חשבון און פון איר אייגענעם חלק, און נאך מערער מ'דארף גאר ניט האבן קיין חלק ס'איז אן אמת'ע שותפות, ניט נאר פון שותפים, נאר שותפות פון איין און איינציקע משפחה,

¶9וואס אין דער זעלבער משפחה איז דאך ניט פ נאר ניט שייך, און ס'איז ניטא קיין צייט און ס'איז ניטא קיין נויטיקייט אויף אנאנדערטיילן אויף חלכים, נאר מ'האט איין און איינציקע קופה, איין און איינציקע כסה, און יעדערער נעמט פון דער כסה אן קיין קאנטראל פון די צווייטע שותפים אין דער כסה, דערפאר וואס מ'האט א פון צוטרוי צו די שותפים,

¶10פולן צוטרוי צו דער פרוי, און דער פרוי צו דער מאן, און אזוי הויך די קינדער צו די עלטערן, און די עלטערן צו די קינדער, ז מ'דארף ניט האבן קיינע חשבונות, און מ'דארף ניט אנקומען צו דער אקענטנט, און קוקן בביכור וויפל האט ער גענומען און וויפל וויפל וויל ער נעמען, און מ'פארלאזט זיך, מ'האט דעם פולן צוטרוי, ווארום כאמור, דאס איז ניט אן ענין פון שותפות ד ס ן ענין פון ן איין און איינציקע משפחה, נ ר ט די משפחה ב טייט פון מערערע מערער און פון מערערע פרויען און פון מערערע קינדער, בער זיי לע זיינען כאיש אחד בלב אחד, ווי איין און איינציקער מענטש וו ס ט ן איין און איינציקער הארץ, איז ד ך ניט שייך אין דערויף פאנ נ דערטיילן פון וו אנענט ס'קומט די בלוט און דער חיות פון יעדער מענטש און פון אלע איב ריקע שותפים, וו רום ד ס איז דער זעלבער גוף פון ן איין און איינציקער גוף, די זעלבע הארץ פון ן איין און איינציקער הארץ, וו ס די הארץ איז ב אלעבט מיט אהבת ה ווי דערמ נט פריער, מיט ואהבת את ה'אלקיך.

¶11אזוי ווי ער האט ליב דעם אויבערשטן, האט ער בדרך ממילא אויך ליב, מיטן גאנצן שטארקייט יעדער אידן און אלע אידן, און זיכער אזוי די פרויען און די קינדער און די שותפים און די קינדס קינדער און די אלע וואס זיינען מיט זיי פארבונדן, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז פונקט אזוי ווי ער נעמט אויף דער אייגענער הוצאה, איז בשעת ס'נעמט זיין פרוי אויף איר הוצא דער זיינע קינדער אויף זייערע הוצאות איז דאס די זעלבע ז ך, דערפ רוו ס ס'זיינען לע צוז מען איין און איינציקער וועזן, איין און איינציקער מציאות, און איין און איינציקע אני לדודי ודודי לי איין און איינציקער קערפער וו ס דינט דעם אויבערשטן, און דינט דעם אויבערשטן מתוך אהבה אמיתית, און אין דערויף איז ניט שייך פאנאנדערטיילן, פונקט אזוי ווי ער טיילט ניט פא� נדער בנוגע צו זיך, צי ער נעמט פון זיין געשעפט אויף דער הוצאה און אויף אכילה און שתי'וואס איז פארבונדן מיט זיין קאפ אדער מיט זיין הארץ אדער מיט די פיס, איז ניט שייך פאנאנדערטיילן אין דעם זעלבן מענטשן, דאס איז אלץ חלקים פון דעם זעלבן מענטשן, אפילו ווען דאס איז פארבונדן מיט שכל, און אין שכל'דיקע ענינים און מ'וועט מאכן הצלחה'דיקע געשעפטן,

¶12און א צווייטער טייל פון אים איז פארבונדן מיט רגש מיט געפיל, וואס ער האט א געפיל פאר דער משפחה, און א געפיל פאר יעדער אידן, און על דרך זה אויך פאר אלע שותפים, ביז וואנענט אז דער געפיל איז פונקט ווי כמוך פונקט ווי ער האט דעם געפיל צו זיך אליין, אזוי האט ער דעם געפיל צו אלע זיינע שותפים, אז דאס איז ניט א באזונדער שותף, נאר דאס איז ער אליין, נאר וואס דען ס'איז ווי פאנ נדערגעטיילט, ז אף על פי וו ס ס'ווייזט זיך וויס, ז ס'ה ט וויי ב זונדערע הערצער, יז ס בער וויי ב זונדערע הערצער בגשמיות, ברוחניות בער, ין דעם ינה לט פון ער רז, יז ס די זעלבע שותו ון די זעלבע ונטערנעמונג ון די זעלבע הצל�ה ון געגעבן פון דעם זעלבן אויבערשטן, זוי ווי דער אויבערשטער איז ד ך יין ון ינ י ער, און אפילו ז ער ה ט זיך פאנ נדער געפילט און באשאפן גרויסע וועלט מיט פארשידענע באשעפענישן אין דער וועלט, וואס לכאורה איז דאך אין די באשעפענישן דא חלוקים מן הקצה אל הקצה, ווי דערמאנט מערערע מאל באשעפענישן וואס זיי זיינען אין אן אופן פון דומם, און באשעפענישן וואס זיי זיינען אין אן אופן פון וועדזשיטיבלס פון צומח, און באשעפענישן וואס זיי זיינען בדומה פון חייו, פון בעלי

¶13חיים און באשעפעניש וואס זיינען בדומה פון מדבר. וואס אזוי שפיגלט זיך דאס אפ אין לעבן פון יעדער מענטשן, איז דאך דא חלקים פון זיין גוף אין וועלכע ס'שטייט בגלוי אן נטפלעקטן אופן דער שכל זיינער, ס'איז דא חלקים אין דעם זעלבן גוף אין וועלכן ס'שטייט בגלוי דער געפיל זיינער, וואס דאס איז דער הארץ, און ס'איז דא חלקים פון דעם זעלבן גוף אין וועלכן ס'שטייט בגלוי זיין כח אויף ענינים של מעשה, וואס מ'דארף טאן מיט א האנט אדער מיט א פוס, אדער דורך לויפן אדער דורך שרייבן אדער דורך חתמ'ען, און דער חתמ'ען במיוחד חתמ'ען א טשעק אויף צדקה, און מחליט זיין אז דעם טשעק וואס ער האט פריער גערעכנט צו געבן, איז וויבאלד אז ער איז געווארן עלטער מיט א טאג, אדער עלטער מיט א שעה אדער עלטער מיט רגע איז ער געוו רן אויך קליגער און לעבעדיקער און חיות'דיקער מערער וויפל ס'איז געווען מיט ט ג פריער און מיט שעה פריער און מיט רגע פריער, במילא איז ד ך פ רשט נדיק, ז ער ליין שעצט זיך איבער נ כ מ ל, במילא קומט ס גלייך רויס אין ן הוספה אין די לע ענינים וו ס פ רבונדן מיט אידישקייט,

¶14ענינים וואס זיינען פ רבונדן מיט צדקה, און ער ט דערביי דעם געפיל, ז ניט וו ס ער איז מ יים מ וו און רף ב טר כטן, צי רף ער פ לגן עם אויבער טנ טען ניט ער ט דערביי דעם רעסטן פ רגעניגן וו ס ער קען בן על-דרך ווי מענטש בכלל, על אחת כמה וכמה איד ט דעם אמת'ן פ רגעניגן ווען ער עסט סעודה אין שבת, אדער אסתר הסעודה אין שבת שובה במיוחד, און עד רך זה אויך דער מכלו משמנים ושתו ממתקים די סעודות פון ראש-השנה, פון וועלכע מ'וועט קומען איצטער, וואס אין יענער סעודה האט דאך יעדער איד געגעסן ט פוח מסוג בדבש, א זיסה פרי וואס דאס איז א ט פוח, א נעפל, און דאס גופא איז נאך וועגן אויסגעקריבן פון צווישן עפל עצמם דוקא זיסע עפל, און דאס איז נאך ניט גענוג די זיסע, דער אויבערשטער וויל דאס דאך, ער זאל האבן א שנה טובה ומתוקה אין דער מאקסימל'סטער מאס, ביז וואנענט אז דאס ווערט אנגערופן בשם השמנים ומנתקים, האט ער געגעסן דעם טפח מסוג בדבש

¶15און האט גלייך געזאגט, אז דאס אסתר אין אזא אופן דערפאר וואס ס'וועט אזוי זיין דער גאנצער יאר וואס האט זיך שוין אנגעהויבן, האט מען שוין געזען, אז נאך דער סעודה ראשונה פון ראש השנה, וואס דעמאלט האט מען שוין געגעסן דעם טפוח מסוג בדבש האט מען שוין געזען דעם ערשטן טאג ראש השנה, דער המשך אין אים, נאך די סעודות לילה,

¶16פון דעם צווייטן טאג, על אחת כמה וכמה אין די טעג לאחרי זה, ובפרט נאך וואס אין די טעג איז דאך אויך דא א טאג פון שבת, וואס שבת איז דאך דא דער ענין פון דער מצוה, אז בשעת א איד עסט דעם שבת האט ער א ספעציעלן פארגעניגן וואס ער עסט בשר שמעון ויין ישן, ספעציעלע געשמאקע פלייש בפשטות, און ספעציעלע געשמאקע פירש בפשטות, און ספעציעלע געשמאקע פלייש בפשטות, און דאס איז ניט אזוי אים איז נוגע וואס ערהאט טענו גשמי, נאר ערהאט דעם תענוג דערביי וואס ער איז מענהג דעם שבת, ערמאכט אז דער שבת זאל זיין צופרידן און האבן אמת'ן פארגעניגון פון אידן, וואס ער זעט אז דער איד האלט טייער דעם שבת, ביז אין אזא מין אופן אז דאס איז ניכר ניט נאר אין דעם רעדן פון דעם אידן און אין דעם טראכטן פון דעם אידן און אין דעם שכל פון דעם אידן, נאר אויך בשעת דער איד עסט בגשמיות, וו אס בשעת א צווייטער זעט דאס, א ניט-איד זעט דאס, זעט ער ניט קיין אונטערשייד אין דעם עסן, איז דער איד אבער וואס עסט עסט דערביי און ווייס, אז דאס עסט ער עונג שבת, און פארשאפט פארגעניגן דעם אויבערשטן, דורכן פארשאפן פארגעניג

¶17דעם שבת. ון דערנ ך ויך ווי ס'שטייט ד ך ין ספרים, ז פון דעם שבת תשובה ווערט דערנ ך נמשך ווערט דערנ ך די מושכה און השפעה אין לע שבתות פון דעם ג נצן י ר, ז וויב לד ז שבת תשובה ט מען געה ט עונג שבת סיי ברוחניות און סיי בגשמיות, ווערט זוי נמשך אין לע שבתות פון דעם ג נצן י ר, ז יעדער שבת פון זיי ווערט א גשמאקער שבת ברוחניות, און א גשמאקער שבת בגשמיות, אויך אין אכילה און שתי', און בפרט נאך אז ער האט דאך די אכילה און שתי'שלו די סעודי שבת עסט ער זיך צוזאמען מיט דער גאנצער משפחה, ניטא חס ושלום קיין חילוקים צווישן זיי, און זיי זיצן אלע ביים זעלבן טיש, און זינגן צוזאמען די ניגוני שבת אלע צוזאמען, א מוטערדיקן אופן, און וו ס נ כמערער ענטפערן אמון איינער ויף די ברכה פון דעם צווייטן, און העלפן רויס אין דעם זינגען, ז דער זינגען ז ל זיין נ ך געשמאקער, און נ ך זיתער, און זוי ז ל ויך דערנ ך נמשך ווערן אין לע שבתות פון דעם ג נ ן י ר, ז דער י ר ז ל זיין, ווי דערמ נט מערערע מ ל, ז וועט מ ן ן נומען געגעבן דעם י ר וו ס הויבט זיך

¶18אן, און וו ס לויט די אידישע צייטרעכענונג איז ד ס שנת תשנ ון בי ז ד ס איז ר תיבות אויך, ז ברייסט רמז, און דער רמז ווערט מקויים בפועל, ז ה תשנ ון בי ז איז ר תיבות א היו ס'איז זיכערע ז ך, ז זוי וועט ד ס זיין, און זוי האט זיך ד ס שוין נגעהויבן, ז ד ס איז יאר וואס נפלאות בו, וואס ראשי תיבות פון דעם נו בי'וואס נאך דערויף איז דער ראשי תיבות דערפון, אז דער אויבערשטער באווייזט וואונדער, סיי אין די געשעפטן, און באווייזט וואונדער אין דעם געזונט, אז מ'דארף ניט אנקומען חס ושלום צו דקטרים, ווארום מ'האט א געזונטן לעבן די גאנצע וואך, על אחת כמה וכמה נאך אין דעם טאג פון שבת, דעמאלט האט מען דאך ווייניקער דאגות, אדער מ'האט גאר קיין דאגות ניט, ווארום די געשעפט איז קיין אופן אפילו אין די וואכעדיקע טעג, און זיכער אזוי אין א שבת'דיקן טאג, וואס דעמאלט איז דאך א איד פארנומען מיט שבת'דיקע זאכן און משתבת'דיקע מחשבות, און ניט מחשבות וועגן זיינע געשעפטן, ואדרבא, אט דאס וואס ער האט מצליח געווען די גאנצע וואך, און די גע

¶19געשעפטן האבן געה לטן אין איין וו קסן און איין פארגרעסעווע זיך, און אין ווערן ניט קאמפליצירטער, נאר מערער אנטוויקלט און מיט מערער אפציילונגען אין זיין געשעפט, אין מערערע שטער, ביז אין מערערע מלוכות און אין מערערע קאנטרעס, ווי ער רעדט מערערע מאל ווערט דאס דעמולט ביי אים ניט אן ענין וואס דאס איז אים מבלבל און קאמפליצירט דעמאלט, אבער ד מ כט זיין לעבן נ כמער יינטערעס נטער, וו רום ער ט פ רבינדונגען ון ער געשעפט זיינער געפינט זיך ין מערערע מדינות, און ין לע מדינות יז ער מצליח, ון ווי דערמ נט אויך מערערע מ ל, יז יעדער זמן ט ך ירער ב זונדערע הסתרכות, יר ב זונדערע רבעט, זוי זעט מען אויך וו ס ס יז צוגעקומען ביי יעדער מענטשן און ביי אידן בפרט, ובפרט ביי אידן וו ס זיי זיינען פא רבונדן מיט עסקנות ציבורית, מיט געזילטיקייטן, און מ'זעט וו ס'טוט זיך אין דער וועלט, און ווי זוי ס'איז צוגעקומען אין די צרכים, אין די נויטיקייטן, וו ס מ'ד רף צושטעלן די צרכים פון מערערע אידן, וו ס זיינען לעצטנס ה ט מען געזען דער נפלאות בו, בקול, ה ט מען געזען די נפלאות אין

¶20דם ווי אזוי מערערע אידן זיינען רוי סגעקומען פון מדינה וו ס ביז דעמולט האט מען פון ד רט בכלל ניט געקענט רויסקומען, מ'ה ט געד רפט ה בן באזונדער רישיון, באזונדער פערמישאן, און דערנ ך איז ניט נ ר מ'איז פון ד רט רוי סגעקומען, נ ר מ'איז רוי סגעקומען בכבוד'דיקן אופן, און מ'ה ט זיי מסייע געווען געהאלפן זיי, ז זיי זאלן קענען יעדערער אנקומען וואו ער וויל אנקומען ט די וואס ה בן געוואלט אנקומען אין יונייטעד סטעינט זאלן קענען אנקומען אין בכבוד'דיקן אופן, און אן קיינע שוועריקייטן אין יונייטעד סטעיט די וואס ווילן אנקומען אין אנדערע מדינות, און זאלן אהינצו קענען אנקומען זיי זיינען שוין אנגעקומען, און זיך דארטן איינגעארדנט אין א גוטן אופן, אין א הצלחה'דיקן אופן, סיי ברוחניות און סיי בגשמיות, און על אחת כמה וכמה זיכער, אז די וואס ה בן געוואלט אנקומען אין ארץ הקודש, אין ארץ ישראל, האט זיי דער אויבערשטער געהאלפן שוין דארטן, אז זיי האבן זיך שוין דארטן איינגעארדנט אין אן אופן, און ארדן זיך איין די וואס קומען-אן איצטער, וואס יעדער טאג קומען זיך ן נייע עלי ם, סיי אין ארץ הקודש, אין ארץ ישראל, און סיי ווי ס'קומען-אן נייע אמיגראנט

¶21אין יונייטעד סטעיטס אדער אין אנדערע מדינות, און דער אויבערשטער איז זיי מצליח יעדערער פון זיי אין זיין פאך, און לויט זיינע פייעקייטן ער זאל האבן די פרנסה שלו, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, ועוד ועיקר אויסנוצן די פרנסה אויף געזונטע זאכן, ולכל ראש אויף ענינים של צדקה, דאס ווערט אויפגעטאן אין אזא מין אופן, ווי געזאגט פריער, אז דאס איז נאכמערער מגדיל, דאס פארגרעסערט נאכמערער די גרויסע זכות וואס דער אויבערשטער האט געגעבן יעדערן פון אונז, אז מ'קען מיטהעלפן די נייע אלים אין ארץ ישראל, אז זיי זאלן דארטן לעבן אין א עשיריות'דיקן אופן, אין א רייכן לעבן ברוחניות און א רייכן לעבן בגשמיות, אזוי אויך אט די האבן זיך איינגעארדנט און האבן זיך געוואלט איינארדענען, האט זיי דער אויבערשטער העלפן זיך איינארדענען אין אנדערע מ ינות, און אויך אין אן עשירות'יקן אופן, אין א רייכן אופן, און אין אן אופן אויף קענען רי צדקה וויפל מ'האט מקליט געווען מיט א טאג פריער, אדער אפילו מיט א שעה פריער, וויבאלד אז מ'איז געווארן עלטער מיט א טאג, איז מען געווארן קל

¶22מיט ט ן פרימער מיט ט במילא יז אויך געוו רן רייכער מיט יע ן ט ג, און זוי לט אויך די רייכקייט אין וו קסן ברוחניות ובגשמיות, ז מ'בקומט מערער הכנסה אין דעם אקאונט, און מ'בקומט מערער הכנסה בזיך, ממילא, ויתר שאת אין דעם אקאונט וו ס זיכער ט יעדערער פון אייך אן אקאונט אויף צדקה, כדי ער זאל ניט דארפן טראכטן פון וואנענט וועט ער אויסשרייבן דעם טשעק אויף צדקה בשעת מ'קומט צו אים נאך א דעניישן, האט ער שוין א פארטיקן א קאנט און קען גלייך איבערגעבן, וואס דאס ווערט געטאן דורך זיין שרייבער, דורך זיין סעקערעטערי, און ער אליין דארף זיך גאר דערמיט ניט פארנעמען, און דער סעקערעטער איז זיינער ווייס, אז זיין באלעבאס איז דארף אים ניט זאגן דעם סכום וויפ ער ז ל געבן אויף צדקה, וו רום ער ווייס, ז ער ט וט ן מיט מענטשן וו ס זיין ג נ ער חיות יז אויף צו עבן צדקה מיט פולערע ן ט ון מיט ן ן ט וו ס לט ין ין יבערגיסן זיך, וו רום ער גיט אויף צד קה ן קיין מדידה והגבלה, איז ביי ים איז ספק ווי גרויס ז ל זיין דער טשעק וו ס ער דארף אויסשרייבן פ ר זיין בעל-הבית, איז שטייט ער ניט

¶23קיין ספיקות, נ ר ער רייבט ויס עם טשעק ויף עם מקסימל'סטע מאס, וו ס עמולט וועט ער זיין זיכער, ז ער בעל-הב ס וועט זיין פון ים צופרידן וו ס ער ט עז עבן צדקה ין ן רויסע מאס, און ין ן מאס למעלה ממדידה וגבלה. ובפרט נ ך, ז מ ט ך י הבטחה פון עם אויבערשטן, ווי מ ט ס וין עזען ין דעם נייעם י ר, ז עשה בשבילתו תת עשר ט ד ס וו ס מ ט געגעבן א צדקה שוין אפגעגעבן אין די ערשטע טעג פון דעם נייעם יאר, סיי אין די משברך'ס וואס מ'האט געמאכט בשעת מ'האט עולל לתורה געווען אין די טעג פון ראש השנה, די וואס האבן דעמאלט געהאט אן עלי און עלי און עלת דרך זה אויך די וואס האבן געהאט אן עלי אין דעם טאג נאך ראש השנה, וואס ס'איז אויך געווען א טאג פון קריאה בתורה און אויך געווען כמה עליות, עולה געווען צו דער עלי איז ביי זיי אויך געווען ווי דער אפטייטש פון עלי'בפשטות, אז מ'איז עולה וויפל מ'האט ניט אפגעשעצט אז מ'וועט געבן א צדקה אין דעם נייעם יאר, איז דערנאך אז מ'האט אים אויפגערופן צו דער עלי האט ער עולה געווען איז ער ארויפגעגאנגען אין זיין אפשעצונג אלץ מערער און מערער, דערנאך אז ס'איז געקומען דער צווייטער טאג ראשי השנה, און

¶24איז געווען ווייטער ט ג פון עליות, איז אפילו ווען ער האט ניט געה ט קיין עלי'האט ער אבער געגעבן דעם מישט פונקט ווי מ'וואלט אים געמאכט אן אשי'ברך, האט ער זיך דעמולט מנדב געווען מערער וויפל ער האט געגעבן, מנדב געווען דעם ערשטן ט ג, ביי דער ערשטער עלי וויבאלד אז דאס איז א צווייטע עלי דארף ער דאך עולה זיין און געבן נאכמערער און נאכמערער אפילו מערער וויפל זיין אייגענע אפשעצונג. גלייך נאך דערויף איז געווען א דריטער טאג פון עלי'לתורה, צום גדליא, וואס בג'פעמים הוה חזקה ווערט ביי אים א שטארקע נגיל און א שטארקע נטי'א שטארקער רצון אויף געבן אלץ מערער און מערער, נאך מערער וויפל ער האט געגעבן דעם ערשטן טאג ראש השנה, און מערער וויפל ער האט מחליט געווען אויף צו געבן אפילו ווען ער האט ניט געהאט קיין עלי'איז ער אבער מנדב לצדקה נאך מערער ווי דעם ערשטן טאג ראש השנה, איז דאך פארשטאנדיק בפשטות, אז ס'קומט דערנאך א דריטער טאג, און ער הערט אז ס'איז דא איד וואס איז עולה לתורה, איז בשעת ער איז א גוטער געשעפטס מאן, וויל ער דאך באווייזן אז ער קען מאכן א געשעפט ניט ווי

¶25מייניקער פון צווייטן מענטשן, און ניט מייניקער על אחת כמה וכמה פון א אידן כשפץ'מאן, און נאך מערער ער וויל נאך אים איבערשטייגן אויך אין דער צדקה וואס דער צווייטער האט געגעבן שוין דעם דריטן טאג, אין דעם טאג פון עלי'לתורה, פון צום גדליה, וואס דאס איז דאך דער דריטער טאג נאכן צווייטן טאג ראש השנה און נאכן ערשטן טאג ראש השנה, ועוד והוא העיקר, אז דערנאך איז ער אזוי ממשיך, דאך נאך צום גדליה איז דאך אויך געווען, ווי דערמאנט פריער, דער ענין פון שבת תשובה, וואס ווערט אנגערופן בשם תשובה ווארום די הפטורה הועפט זיך אן תשובה ישראל עד הוי'אלקיך, און ווי חסידות טייטשט דאס אפ, אז בשעת א איד טוט תשובה, באגנוגנט ער זיך ניט מיט דער תשובה, ביז וואנענט אז הוי אז דער אויבערשטער וואס ווערט אנגערופן בשם הוי'ווערט ער אלקיך וואס דאס איז דער אפצייט דיין כח און דיין חיות. איז דאך פארשטאנדיק, אז בשעת דער אויבערשטער איז דער כח און די חיות פון אים אין אלע זיינע זאכן, און זיכער, וויבאלד אז ער איז א געשעפטס-מאן, איז דער אויבערשטער זיין כח און זיין חיות אין זיינע געשעפטן האט דער

¶26אויבערשטער איז זיכער מחליט געווען אין די כתיבה וחתימה טובה, ובפרט נ ך ז מ'ה לט שוין נ ך דעם שבת'דיקן ט ג, ז מ'ה ט דעמ לט ז הוי'איז געוו רן אלקיך ז דער אויבערשטער ליין ווערט דיין כח און דיין חיות, במילא טר כט ער ניט איבער, ז ט מער וועט איימעצער אויסשרייבן גרעסערן טוועק אויף צדקה אין זיין נאמען, איז ווער ווייס פון וואנענט ער וועט נעמען, אז ער זאל ניט איינגעמאכן אים אין זיינע פרטיות'דיקע ענינים, זאגט מען אדרבא, אז וויבאלד אז ס'איז שוין נאך שבת תשובה, איז הוי'איז געווארן אלקיך אין דערויף איז באשטאנען די תשובה ישראל אז דער אויבערשטער איז געווארן זיין כח און זיין חיות, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דער אויבערשטער איז זיין כח און זיין חיות, איז א זיכערע זאך, וויבאלד אז ער איז א געשעפטסמאן, איז דער אויבערשטער דער כח און חיות פון זיינע געשעפטן, און אט דעמאלט זיינען די געשעפטן נאכמער מצליח וויפל די געשעפטן האבן מצליח געווען אין צום גדליא, וויבאלד אז נאך צום גדליא איז שוין דורכגעגאנגען פאר טעג און ס'איז שוין געווען א שבת'דיקער טאג, וואס שבת איז דאך פארבונדן מיט א איד בשבת דארף האבן א ספעציעלן עונג פון ד

¶27שבת'דיקן ט ליין, און פון לע ז כן וו ס זיינען פ רבונדן מיט שבת, יז ך זיכערע ז ך, ז די לע געשעפטן וו ס ער ט פ רענ י ט, כולל אויך דעם ערב שבת, ין פרייט פ ר דעם לעצטן שבת, יז געווען ין ן ופן ז ס עז געוו רן הוי'אלקיך ז אין זיי יז עווען ניכר ווי זוי י געשעפטן אויך פון דעם ערב שבת, און זוי אויך די געשעפטן פון דעם זונטיק וו ס נ ך עם שבת זיינען אויך געג נגען ין ן אופן, ז ס יז עווען ניכר, ז ס יז מיטן כח פון עם אויבער טן, במילא טער אויבערשטער געפירט זיינע געשעפטן ביז איצטער, און זיינע געשעפטן אויך פון איצט ן און ווייטער, ביז אין זא מין אופן, ז ביי אים ער זעט בגלוי ובמוחש די נפלאות וו ס דער אויבערשטער באווייזט אים אין די געשעפטן, ווי אזוי זיי האלטן אין אלץ מערער מצליח זיין, און מ'דערמאנט אויך ווי ס'איז פארבונדן מיט היינטיקן יאר, וואס דאס איז א יאר פארבונדן מיט בא-קול-מקול-קול, ווי גערעדט בארוכה אין דער צוזאמענקומען זיך מיט אידן די טעג פאר דעם, אז בא-קול-מקול-קול אז יעדער איד אין אלע זיינע זאכן זעט ער אין דערויף די ברכה וואס דער אויבערשטער האט געבענטשט

¶28ג'אבות, די דריי אבות פון וועלכע יעדער איד שטמט און לע אידן שטימען, וו ס ביי איינעם פון די אבות שטייט דער לשון בכל, ביים צווייטן פון די אבות שטייט דער לשון מכל, ביי דעם דריטן פון דבות שטייט דער לשון כל, און זיי זיינען אלע געווען בפשטות, ווי דערציילט אין חומש, און דערציילט נ כמער בארוכה אין תורה שבעל פה, ז די אבות זיינען געווען בפשטות גרויסע גבירן, און האבן געגעבן ביד רחבה די הצלחה און אויף די הוצאה פון פארבונדן מיט צדקה און פארבונדן מיט אט די אלע וואס זיינען געווען ארום זיך, אף על פי וואס זיי האבן דאך אינגאנצן ניט געווען נוגע די גשמיות פון דער זאך, זיי זיינען אבער געווען נוגע, אז א איד זאל זיין צופרידן, און א איד זאל האבן עונג שבת, און דער עונג זאל נמשך ווערן דערנאך אין דעם זונטיק וו ס נ ן שבת, ועל דרך ז פון צום גדליה אין די טעג וו ס נ ך צום גדליה, ועל דרך זו אויך פון שבת תשובה אין די טעג וו ס נ ך שבת תשובה. ויהי רצון, ז מ'איז פונקט זוי ווי ביז איצטער ט מען זיכער שוין געזען יעדערער פון אייך, ווי זוי דער אויבערשטער איז, ווי דערמ נט פריער הוי'אלקיך

¶29דער אויבערשטער האט ערשט געגעבן כח, און געגעבן זא כח וואס האלט אין איין וואקסן און מאכן, כביכול, געשעפטן מיטן כח, אז דער כח באשאפט אין אים נייע כחות אויף מאכן נייע געשעפטן מיט נייע כחות און מיט נייע ערפינדונגען און מיט נייע המצאות, און אויך נייע המצאות ווי אזוי צו אויסנוצן דאס אויף געזונטע זאכן און אויף רילך'דיקע זאכן און אויף איינע דיקע זאכן, והוד ויהי רצון, ז זוי ווי מ'געפינט זיך שוין נ ך שבת תשובה, ישראל עד הוי'אלקיך, און מ'גרייסט זיך צו דעם צו אין די עשרה ימים עצמו, גרייט מען זיך צו יום הכיפורים, וו ס מ'איז שוין זיכער נ ך בראש השנה ז דער אויבערשטער האט שוין געבענטשט יעדערן פון אייך און יעדערן פון אונז און יעדערן פון כלל ישראל מיט כתיבה טובה, און נ כמערער אויך מיט חתימה טובה, וו רום יעדערער פון אונז בתוך כלל ישראל שטייט אין ן אופן פון צדיקים גמורים וו ס צדיקים גמורים האבן שוין די כתיבה און אויך די חתימה טובה אין דעם ערשטן ט ג ראש השנה,

¶30עלי'וואס ס יז ד ין ון י עלי וו ס ס יז פון וועלכן מ'קומט י טער, ון מ'איז עולה מחיל אל חיל יעדער געשעפט-מאן ין זיינע געשעפטן בפ טו טער, ווי דערמ נט פריער נייע געשעפטן מיט נייע המצאות, מיט נייע הכנסות, און מיט נייע המצאות ווי זוי אויסצונוצן די הכנסה, ז ס'ז ל זיין דער געשעפט מיילי זיין נאך געשעפט, און נאך געשעפט, און נאך געשעפט, און זוי גיין מחיל אל חיל בגשמיות, און זיכער זוי גיין מחיל אל חיל אלץ מערער און מערער ברוחניות, און דאס זאל נאכמערער צוגרייטן יעדערער פון אונז בתוך כלל ישראל, אזוי ווי מ'דערנענט זיך דאך צו דעם יום הכיפורים, צו דער מחילה וסליחה וכפרה, און גלייך נ ך ערויף גרייט מען זיך ון מ'גרייט זיך צו זמן שמחתינו, צו חג הסוכות ז ל מען שוין בן י לע ענינים צוגעגרייט, און צוגעגרייט ווי דערמ נט פריער מיט ברייטער ןט און מיט א סלחה די קער ןט און מיט אן עשירות'דיקער ןט, ין ן ופן ז מ'האט צוגעשטעלט די אידן ארום זיך, ז יעדערער זאל קענען פייערן און זאל קענען פראווען

¶31עם יום-טוב פון סוכות, ין ן ופן, ס'ז ל זיין זמן שמחתינו ביי יעדער אידן און ביי לע אידן, אנהויבנדיק פון זיך ליין, האט ער שמחה גדולה אין אלע זיינע ענינים, סיי אין זיינע געשעפטן גשמיות'דיקע און סיי אין זיינע געשעפטן רוחניות'דיקע, און סיי אין דעם אמת'ן נחת פון זיך און פון דער פרוי, און פון די קינדער, און פון דער גאנצער משפחה, און מ'פראוועט אלע צוזאמען, ווי דערמאנט פריער, ווי מ'האט געפראוועט ראש-השנה צוזאמען, און דערנאך דעם ענין פון שבת-שובה וואס נאך דעם ראש-השנה צוזאמען, רייט מען זיך צוזאמען פראווען יום הכיפורים, און אין אן אופן אז נאך פאר דעם איז מען שוין זיכער אז מ'האט געהאט די שימה טובה שוין ביום ראש-השנה. און ויהי רצון, ז ס'ז ל מקויים ווערן ביי יעדערן פון אייך און ביי יעדערן פון אונז און ביי יעדערן פון כלי ישראל על דרך ווי ס'שטייט, ז בשעת דער בית-המקדש איז געבויט געווארן, איז יענעם יום הכיפורים האט דער אויבערשטער געז גט, ז וויב לד מ'ה ט געבויט דעם בית-המקדש, במילא בייט מען איבער דעם תענית פון יום הכיפורים, און מ'ה ט יענעם יום הכיפורים געפראוועט, ז סעודה ג

¶32אלה נ ך מערער פון סעודת שלמה בשעתו ז ל דער אויבערשטער זוי מצליח זיין יעדערן פון אייך און יעדערן פון אונז אין די אלע הכנות האמורות, די הכנות וו ס מ'ד רף ה בן אויף נ כמער מצליח זיין אין די געשעפטן וו ס מ'ה ט שוין, און נ כמער מצליח זיין אין די געשעפטן וו ס מ'גייט צוגעבן און מוסיף זיין, און ניט נ ר מוסיף זיין אויף די פריערדיקע, נאר אויך מוסיף זיין נייע געשעפטן בהצלחה רבה ומופלגה, און די געשעפטן זאלן אויך מוליד זיין נאך געשעפטן און נאך געשעפטן, ועוד ועיקר אלץ זאל זיין אין גוטן אופן און אין א הצלחה'דיקן אופן, און די הצלחה זאל אויך זיין די הצלחה פון יעדער אידן און פון אלע אידן, און ווי אלע אידן זיינען צוזאמען כאיש אחד ולב אחד, ווי דערמאנט פריער, וו ס ט דעמולט קומט ד ך ווערט בטל י סיבו ויף לו ון ס ומט לייט י ולה מי י ו ה לימ ו על י מו ך צדקנו ט מען וכף ומ י ם ענין פון בי מ מ ון מ י ני כוננו י ך עם בי מ י ל י.‰ וו ס ט עמולט ונ ט זויווי ווי ווי ער חלו ך בי פון עם בי מ מ י ם ער טן יז ך ט עמולט עווען, ווי ערמ נט פריער, ט מען

¶33יום טיפור געגעסן סעודה, און געגעסן סעודה שמונה מיט לע גוטע ז כן, ווי דערמ נט פריער בגשמיות, און זיכער זוי ברוחניות, ז ל זוכה זיין יעדערער פון אונז און לע פון אונז, לע אידן צוז מען בכל קצוי תבל, ז מ'ז ל בן בית המקדש תיכף ומיד ממש, במילא רעדן דערנ ך דעם יום הכיפורים ווי ס'איז געווען דעמולט ביי יענעם יום הכיפורים פון דעם ערשטן בית-המקדש וועט מען אויך האבן א סעודה, און א גרויסע סעודה, א סעודת שלמה בשעתא, און מ'וועט גלייך אנהויבן אין דערויף, אויך אין די אלע צרכים וואס מ'האט אין די טעג פאר יום הכיפורים, זאל שוין זיין פריילעכע טעג, און געזונטע טעג און הצלחה'דיקע טעג, און געבענטשטע טעג.

¶34וו ס נעמען רום עם נ ן ן ן לף בי במיל ט מען ג נ ן י ר, וו ס ער י ר ווערט ן ן ור ון ן ן ברכה ון ן ן גדולה ון ן ן יז ון ן ן יז ון ן ון ן ן ון ן ן פון זכיות גדולות, ון ן ן ן פון חיים בארוכים, און ן שנת פון טוב ות גדולה, און שנת פון יעודו טוב, ז לע אידן קלייבן זיך צוז מען, לע צוז מען, כאיש אחד בלב אחד, און דערנ ך נ ך שנת כלכלה מופלגה, ז די לע י עשעפטן, וו ס ד ס ווערט זיך נגערופן אין לשון-קודש בשם כלכלה זיינען זיי אין ן אופן וו ס הולך ומוסיף לץ מערער און מערער, במילא ט זיי אויך דעמולט, ז יעדער איד הקביעות עיתים בתורה ווערט ד ס שנת לימוד טוב ז ער לערנט תורה מתוך שמחה וטוב לבב, און אין ן אופן מוסיף והולך. און דערנ ך ווערט ד ס אויך שנת פון מ�ופתים טובים ז מ'זעט מ�ופתים גלויים פון דעם אויבערשטן, נהויבנדיק פון דעם מ�ופת פון דער גאולה האמיתית והשלימה, וו ס ד ס איז אויך פ רבונדן מיט שנת ניסים גדולים,

¶35וואס דאס איז דאך בעיקר דער נס פון גאולה האמיתית והשלימה, און שנת סייטא דשמיא, אז מ'האט אויף דעם אויבערשטן'ס הילף אין די אלע ענינים האמורים, אנהויבנדיק פון די געשעפטן בפשטות, אזוי אויך פון דער אידישקייט וואס איז אין די געשעפטן, איז זעט מען אין דערויף שניתא דשמיא, און די אלע ענינים האט מען א שנת אות, יעדערער פון אייך טוט אין דעם, מיט ער פולער ט רקייט וו ס י י ט ב ע מ רף ט ן וטע ז ך מיט זיך, ון וטע ז ך רום זיך, ון ון וטע מיט י י ן רום זיך, ון שנת פדו וו ס ס יז פ רבונ ן ז ס'ז ל קומען לייך פדו די ויסלייזונג פון יע ערער י ן ון פון לע י ן פון דעם גלות, ון ין ן ופן פון שנת צדקה, ז מ יז נ ך מערער מוסיף ווי מ'וועט פ ר ל סן עבן ויף צד כה ון וין וויסגע ריבן טשעק יז ער נ ך מוסיף, ז ס'ווערט ער נצער י ר ב זונ ער צד כה ון עסטרער צד כה, ון זיי מין עסטרע וו ס ס יז נ ך מערער פון יער צד כה, ניט עסטרער וספ, נ ר וו ס נ ך מערער ווי די התחלו בז.‰‡ ון י לע ענינים ווערט ס ין ן ופן פון שנת

¶36קוממיות, ז מ'טוט י לע ז כן מיט ן אויפגעהויבענע ק פ, און מ'איז צופרידן און גליקלעך וו ס מ ט די סחיוב פון זיין יד ון פירן זיך ין ן י ידישן וועג, ון פירן די ג נצע משפחה ין ן ידישן וועג, ון העלפן י י ן רום זיך זיי זאלן זיך פירן אין ן אופן פון קוממיות, מיט ן אויפגעהויבענע ק פ, און דאס זאל זיין א שנת רצון, אז די אלע ענינים זאל זיין מיט א רצון אמיתי, אז אין דערויף ליגט זיין אמת'ער רצון, האט ער זיין אמת'ען רצון אין די אלע גוטע זאכן, ווי דערמאנט פריער, און שנת שמחה, ער האט אין די אלע זאכן א שמחה אמיתית און א שמחה גדולה, און נאך מערער ס'ווערט דער שנת תמימה, א געזונטער יאר און גאנצער י ר, ובפרט ניט דער י ר אין וועלכן מ'איז איצטער ריינגעג נגען, יז ך ן תמימה, ס'ד ך י ר פון דרייצן חדשים, שנת העיבור, ט מען אויך שנה תמימה, ווי די גמרא טייטשט ד ס ן פ, ז ד ס מיינט מען אויך צוז מען מיטן חו דש העיבור, און אויך, ו הוא העיקר, ז מ'ה ט ד ס שנה תמימה, ז מ'ה ט ג נצקייט ב זיך און ג נצקייט ארום זיך,

¶37אין צוגאב צו דער גאנצקייט אין די אלע געשעפטן בהצלחה תמימה, און ס'ווערט די גאנצקייט פון דעם גאנצן אידישן פאלק, פון יעדערן פון אונז צוזאמען מיטן גאנצן אידישן פאלק, כאיש אחד חברים, ווערט דאס יושבים על אדמתם, אז ארץ ישראל ווערט ישביה עלי אז אלע אידן ווערן צוזאמענגעקליבן, בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, ו כספם וזהבם אתם מ'נעמט מיט מיט זיך די אלע גוטע זאכן פון די געשעפטן, צוז מען מיט זיך אין ארץ ישראל, אין ארץ הקודש, און אין אן אופן פון כל ישביה עלי ווארום ווי דערמאנט פריער, בשעת ער זעט אז ס'איז דא נאך א געשעפט-מאן צווישן אידן, איז ער צופרידן, אז ער האט מיט אים א שותפות, און נאך מערער, דאס איז ניט א שותפות וו ס מ'ד רף טיילן, מ'ה ט ן יין ון יינציקע קופה, ן יין ון יינציקע כסה, ון ן יין ון יינציקע צדקה, וו ס מ יז ך לע צוז מען משתתף. ון ס'ווערט ווי ערמ נט פריער ג נ ער י ר, ון גע ונטער י ר, דער י ר פון כל י וביע עלי בפ טו ין רץ ישראל בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו ין ארץ ישראל

¶38און דארטן גופא ווי ארץ ישראל באשטייט פון אלע עשר אומות, פון אלע עשר ארצות, און וואס זיי האבן די עיר הבירה די הויפטשטאט זיי איז דאך ירושלים, און די הויפט-זאך אין ירושלים איז דער בית-המקדש, און אין בית-המקדש דער מקדש אדנ'כוננו ידיך מקדש וואס ווערט תיכף ומיד געבויט איז ער שוין למעלה, איז ער תיכף ומיד יורד מלמעלה למטה, און ווערט אנטפלעקט תיכף ומיד אין ירושלים, אין הר הבית, וו ס ד ס איז די הויפטשט ט ט ווי דערמ נט פון גאנץ ארץ ישראל, און ארץ ישראל, מצב פון כל יושבי'עלי ועוד והוא עיקר, ז די לע ענינים טוען זיך אויף תיכף ומיד ממש,

¶39וואקסן ין י טעג פון נ ך ראש-השנה, ין י טעג פון נ ך שבת שובה, ובפרט נ ך, ז נ ך שבת שובה יז שוין דורכגעג נ ען כמ ו כמ רגעים, ט ד ס זיכער געה לטן ין וו ן, ון ה לטן נ ך יסטער ין ין וו סן, ט מען סך געלט ויף צדקה, ון סך געלט ויף לע ענינים וו ס מ'דארף ה בן, און וו ס מ'דארף ה בן ין ן ין ן עשירות'דיקע אופן און ין א רחבות'דיקן אופן, און ווי דערמאנט פריער מידו המלאה הפתוחה הקדושה, וואס ער האט נאך אז מ'וועט געבן יעדערן פון אייך יחיד השליחות אויף צו געבן אויף צדקה, און דורך דערויף וועט מען נאכמערער צוהיילן די גאולה האמיתית והשלימה, און מ'וועט ממשיך זיין און זיך טרעפן אלע צוזאמען, ווי דערמאנט פריער בנערינו ובזקנינו ובנינו ובמנותינו נו, וז וז מען מיט י עפ ן ון כספם וזהבם אתם ב ר ונו י ון רט ירו לים עיר ו ו ב ר ובי מ י ל י, מ ננו י ך.‰‡