טקסט

¶1בזריא האז בן רעסטאורד ביי דזשעם.

¶2כמה פעמים, אויך פארבונדן וואס תיבות ס'האט דאך דעם אפטייטש וואס א גוף נענעם מן הגוף, וואס וואו זעט מען דאס? זעט מען דאס במיוחד בא צדיקים, וואס בא זיי איז דער גוף דער אמת'ער זייער גוף איז נענעם מן הגוף פון דעם גוף ווי ס'ווערט אנגערופן זייער גוף בלשון כל העולם כולו, ובפרט נאך אז אין טובת עצמם איז דאס אויך א טאג אויף פארבונדן מיט א מספר מיוחד, ווי כידוע דער פירוש אין לקוטי תורה אויף ושמתי כפקא שמשותיך אז כ-ד וואס דאס איז שני פעמים כ-ד ווערט דערפון דער כתקד און דאס ווערט שמשותיך און ווי די גמרא טייטשט דאס אפ, אז פארוואס ווערט דאס אנגערופן בשם כד כד, דערפאר וואס דאס רעדט זיך וועגן צוויי באזונדערע דרכים, און מ'האט אפגעפאסטנט אז ס'זאל זיין כדין וכדין איז געווארן דערפון כד כד. באווייזט דאס אויף צוויי זאכן, אבער פון די צוויי זאכן מאכט מען דערנאך איין זאך, ביז וואנענט אז די איין זאך ווערט דערנאך אן אבן טוב, וואס דאס איז דאך דאס גופא א סגולה, א ווארום בכלל אין תורה,

¶3איז דאך דאס פארבונדן מיט דעם ענין פון אותיות בין און דעם ענין פון בינה, און כמה וכמה רמזים בזה, און אויך דער פירוש הפשוט בזה, אז אבן ווערט דערפון דער ענין פון ריש פינה, וואס במיוחד גייט דאך דאס אויף דעם ענין פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, דוד מלכא נשיחא, וואס דאס איז דאך אויך די שארפיות מיוחדה צו ספר שמות, וואס שמות איז דאך פארבונדן מיט אלו שמות בני ישראל הבאים און ווי ער טייטשט דאס אפ אין תורה, אז דער פירוש בזה איז, אז פונקט ווי שמות בני ישראל הבאים אז ראובן שמעון נחתון זיינען זיי געקומען אין מצרים על דרך זה ממש, אין ראובן סימן סלקאן און נאך מערער, אז דעמאלט קומט צו דער אידוש, אז אף על פי וואס אין צווישן איז געווען דער ענין הגלות, און א גלות וואס ס'ווערט דאך דער כל הגליות נקראות על שם מצרים, אף על פי וואס דאס קומט דאך ניט צו דעם גלות פון ימינו אלו, וואס דאס איז דאך א גלות וואס ווי מ'זאגט אז כלו כל הקיצין און אף על פי כן געפינגט מען זיך נאך אין גלות, און ווי נשיא דורנו האט מאריך געווען און מסביר געווען און האט ארויסגעלאזט

¶4קורות און דריי מאל קורות און געהייסן דאס מפרסם-זיין, און מפרסם-זיין אין אן אופן פון א מכתב עיתי וואס ס'איז פארבונדן מיט א זמן קבוע, און וואס בכלל אן ענין שבדפות איז דאך דאס אן ענין לדורות, על אחת כמה וכמה אז מ'האט דאס א נאמען געגעבן א קריאה והקדושה, וואס דער נאמען איז דאך אויך באשטעטיקט געווארן דורך נשיא דורנו, און וואס א קריאה והקדושה באשטייט דאך אין דעם ענין פון עבודה פון א אידן, וואס יש לומר, אז דאס איז איינע פון די טעמים וואס די כוונה פון דעם דרוקן די ענינים איז געווען, אז דאס צו יעדער ענין פון זיי זאל ווערן א קריאה צו יעדער אידן פון דעם דור, ביז וואנענט אז דאס וועט פון אים מאכן א לעבעדיקע קדושה, פונקט אזוי ווי מ'מאכט א לעבעדיקע קריאה צו אים-מאכט מען פון אים א לעבעדיקע קדושה, און ווי מ'האט דאס אויך געזען אין א ריבוי ענינים וואס ס'האט געבראכט קדושה בפועל, נאך דעם ענין הלימוד אין די ענינים וואס ס'איז געווען געדרוקט אין הקריאה והקדושה, און וואס זיי האבן געבראכט קדושה בפשטות, צוזאמען מיט קריאה בתורה בפשטות, וכמדובר כמה פעמים ואין להאריך לדבר הכי מפורסם.

¶5וואס יש לומר, אז דאס איז אויך דער קשר, וואס מלייך נאך פרשה א לשמות בני ישראל, דער שבת דמיני הזלינה, וואס פון אים איז געבענטשט געווארן אויך אט דער טאג אין וועלכן מ'געפינט זיך איצטער, וואס דאס איז כ'ד'פעות, און אויך דאס איז דער שבת פון פארבונדן מיט שבת פרשה וארא אל אברהם אל יצחק ואל יעקב, כמדובר כמה פעמים, ווי ראטשי טייטשט דאס אפ, אז דא מיינט מען דעם ענין האבות, וכמוזכר בעילן די שעדו שלפני זה, וואס די כוונה בזה איז דאך, אז דאס וואס דער אויבערשטער האט געהאט א טענה, וואס הייסט וארא להבא ואל איתפלק� ליעקב און בשני הוי'לא נודעתא להם, איז דאך דאס א טענה צו די אבות, און דערנאך איז דאך דערנאך איז געווען גאר א המשך א טענה צו משה רבינו, און צו ד ורות פון משה רבינו, צו דעם דור דעה וואס די טענה איז דאך שוין נתבאר געווארן אין חסידות, צוזאמען מיט דעם ביא

¶6פון דער טענה, בביאור ביתר שאת וביתר עוז, ווי פון פארשטאנדיק פון די דרושים אויך דער תירוץ און דער ביאור בזה, וואס דער תוכן און די נקודה פון דער ביאור בזה איז, אז די קשיא האט מען שוין לאנג פארענטפערט, וואס מצד אידן זיינען אידן מוכן, און כמדובר כמה פעמים, מ'זיצט ביי א שולחן-ערוך, מ'דארף מערניט ווי אז דער אויבערשטער זאל עפענען די עגן, וועט מען זיך גלייך אן פארנעמען זיך מיט משורה סעודה פון יין המשומר און לביתא און מלשור הבר, כמדובר כמה פעמים, וואס דעמאלט וועט זיין די ביידע זאכן. ס'וועט זיין דער ענין פון וארא אל אברהם אל יצחק וליעקב און צוזאמען דערמיט וועט זיין דער שני הוי'אויך, צוזאמען מיט די ענינים וואס מ'האט באוויזן אברהם יצחק ויעקב, בתכלית השלימות בזה עצמון סיי אין דער ואירא לבוהם אל יסחקים יעקב און סיי דער ענין פון שמי הוי'נודעתי להם וואס דאס איז דאך געווען בא מתן תורה, איז דערנאך ווען ווערט דאס בתכלית השלימות, במילא אויך בתכלית הגילוי? איז די אלע ענינים ווערן אין גאולה האמיתית השלימה תיכף ומיד ממש, ובמיוחד אז מ'איז מגדים לזה אויף מאכן יעדער דין פון אייף פאר א שליח אויף צדקה, וואס צדקה מזרזת את הגאולה ביז אין אן אופן,

¶7תיכף ומיד ממש, און אין אן אופן פון כפליים לתושי,"' כמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, אז גלייך ווערט דערויף דער פרשה בו אל פרעה, און ווי ער טייטשט אפ אין זהר אס פריאו כל מהורין אז ס'ווערט בפשטות אס פריאו כל מהורין כולם בכל העולם כולו, ווארום ס'ווערט דער גילוי פון אלקות און דער גילוי פון אלע אורות און כוחות און השפעות וכל הענינים, ביז עצמות ונגות עצמו, ביז דער ענין פון תורה, פון תורה חדשה מאיתי תצא ווערט דאס תוכף ומיד. ובמיוחד נאך ווי בעלן האט שוין מכריז געווען, אז ס'איז אין כפליים לתושי'דער נתינים לצדקה על ידי כל אחד ואחת אויך פון דעם טף, אז נמצאים כאן, איז די זאך שוין אפגעטאן געווארן בפועל, פארדינען זיך אידן, אויב אפילו מ'האט געדארפט אפ נאך א טעם נוסר, אז בשעת מ'איז נאך מכריז און מפצן בכל העולמות כולם פון אט דער החלטה, ווארט ניט דער אויבערשטער, און ברענגט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו. ובנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו געפינט מען זיך אין ארץ הקודש, און דארטן גופא אין ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, און בית-מקדש השלישי,

¶8ובית המקדש המשולש, ותיכף ומיד ממש, ולא ייכבן אפילו כהרף עיר.