טקסט

¶1איז דאך פותחין בברכה ובטוב, מ'גייט דאך אריין אין יום שהוכפל בו כי טוב, און דאס גופא אין דער סדרה וואס הייסט כי תשא את ראש בני ישראל, אף על פי וואס אין ספרים ווערט געבראכט מערניט ווי די ערשטע צוויי ווערטער, אבער דאס אליין איז דאך פארשטאנדיק, אז ווי אזוי ווערט א כסישא איז דארף דאך דאס אנהויבן פון דעם עיקר הדברים, וואס דאס זיינען אידן שבשבילם נברא העולם, ביז וואנענט אז אפילו אויף א יחיד זאגט די גמרא אין א לשון פון חייב אדם לומר, בשבילו נברא העולם און דאס איז דאך א לשון פון חייב, וואס דאס איז דאך א לשון פון הלכה, איז דאך דערפון פארשטאנדיק אויף וויפל דאס איז א פסק-דין גמור, במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז דער אויבערשטער האט אזוי אנגעזאגט לישראל עם קרובו, איז דאך פארשטאנדיק, אז ער גיט אלע מעגלעכקייטן, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, אז א איד זאל האבן אין זיך די ברייטקייט, דורך דערויף וואס ער האט אלע כחות בגלוי

¶2אויף דורכפירן, אז די גאנצע וועלט איז באשאפן געווארן צוליב אים אליין אלס א יחיד, און דארף גאר ניט אנקומען צו נאך א אידן, על אחת כמה וכמה אז ס'איז דאך דא דער ענין פון ואהבת לרעך כמוך איז דאך דאס ניט שייך א איד איינער אליין, ס'דארף דאך זיין כמוך איז דאך דאס שלא בערך, כמדובר כמה פעמים, ווי די גמרא פסק'נט אפ, אז שנים וואס טראגן א משא, טראגן זיי צוויי מאל מערער ווי צוויי מאל אזויפיל ווי יעדערער באזונדער, וכמדובר כמה פעמים בארוכה. וואס דאס האט זיך אויך מודגש אין כל הענינים פון דעם טאג, כמדובר למוזכר לעיל, היום שהוכפל בו כי טוב די פרשה איז די פרשת השבוע, מ'לעבן מיט דער צייט, כפתגם פון דעם אלטן רבי'ן, איז דאס די פרשה וכסיתא, ובפרט נאך אז מ'איז מבאר דעם המשך הכתוב, ובפרט נאך אז דאס איז דאך מובן מפני עצמו, אז בשבילם נברא העולם, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז צום אלעם ערשטן דארף זיין דער כסיתא את ראש בני ישראל, וכמדובר כמה פעמים, ווי די גמרא פסק'נט אפ, אז

¶3כי האט אין זיך עטלעכע פיר פירושים, און אינו פון די פירושים אז דאס איז גאר פון א לשון פון ודעות, וכמדובר כמה פעמים בארוכה. וואס דאס איז דאך דער ענין ווי דאס איז אין יום בשבוע און יום בחודש, אז מ'קומט אויך אין יו ד, וואס דאס איז דאך פארבונדן מולד הלבנה איז דאך פארבונדן מיט כף ט יום וחצי, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'איז ניטא קיין פופצן טעג גמורים, ס'איז מערניט ווי פערצן טאג מיט ביסל, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז אויך קיימא סיהרא באשלמותא שוין אנגעהויבנדיק אין דעם טאג, און דערנאך אויך ווי דאס איז אין חודש אדר בכפליים בשנה זו, איז דאך פון ששים יום וואס ס'איז דאך מבטל, שרישן מ'איז ד ך מבטל כל ענינים, און מ'וואט בלתי-רצויים, און מאכט אדרבא פון די בלתי-רצויים מאכט ד ס ן ענין של אכילה, ז ס'ווערט דם ובשר כבשרו, במילא גיט ד ס נ ך ים נ כמערער צו על-דרך פון אתהפכא ניט נ ר אתכפיא, נ ר אויך אתהפכא דם ובשר כבשרו, וואס ד ס איז ד ך אויך, ז דערנ ך גייט מען ד ך אריין

¶4פון חדשי אדער אין חדשי ניסן, וואס ווי די גמרא זאגט אין מסיום פון מסכתא ברכות, אז דער וואס זעט ניסן בחלום איז ניסן ניסים נעשו לו, אז ניט נאך דאס איז איין נו נאר ווי אין ווארט ניסן איז דאך צוויי נוני במילא דרשון דערפון אפ די גמרא, אז דאס איז ניט נאר דער פשט צוויי נו נאר דאס איז כפליים לתושים שיעה, במילא זאגט דערויף די גמרא דעם פירוש הפשוט, אז דאס איז ניסי ניסים וואס דאס איז נאך מערער ווי פיר מאל ניסים ווי צוויי מאל, און ניסי פאר דערויף צוויי מאל, איז צוזאמען פיר, און אז זיי קומען אלע צוזאמען, ובפרט נאך אז ס'קומט גלייך נאך דערויף דער חודש עיר, וכמדובר בארוכה אין ספרים, און מבואר אויך אין חסידות, אז איגר איז דער ראשי יבות פון דער אברהם יזחל כיעקב רחל, וו ס ס יז ך פ רבונ ן מיט דער מע מרכבה ון ער מרכבה עליונע, וכמ ובר כמ פעמים, וו ס ס יז ך ויך פ רבונ ן דערמיט וו ס ס יז דוקא ין ימי הקיץ, ון ין התחלה פון ימי הקיץ, ז לייך נ ך ערויף ווי ס יז ד ך נהגה ניסית וניסי ניסים, רף זיך דערנ ך ויך דורכנעמען די עניני

¶5הטבע, במילא ייט מען ריין ערנ ך ין חו עי ר, ס יז בער טבע פון י ן, במיל יע ער י ן יז ניכר, ז ער ט ער ט וי אברהם יצחק יעקב רחל, ון ניט נ ר ער ט ער ט, נ ר ער יז ליין לעבע יקע ז ך ערפון, וו רום ביי ים ליין, ב עבו יום יומו, טער עבו דת אברהם, ון עבו פון יצחק'ן, ון עבו פון יעקב'ן, און עבודה פון רחל, וואס ד ס איז דאך פיר אופנים אין עבודה, און פון זיי אלעמען צוזאמען שטעלט זיך צוזאמען דער דלעת רגלים, וכמדובר כמה פעמים, אז בשעת ווען האט מען א כסא, און מ'ווייס אז דער כסא שטייט אין אן אופן מסוגל און אין אן אופן מכוון, איז דאס דוקא ווען ער האט דלעת רגלים. וואס אזוי איז אויך כביכול, בשעת רעדט זיך וועגן דעם אויבערשטן, וו ס דער אויבערשטער איז ד ך חוטש המשולש, און אין ן אופן פון שלישי, אוריאן תליתאו און דער אויבערשטער, ווי ער ב טייט אויך פון ג'ענינים, כמדובר בארוכה, ווען איז בער ד די התיישבות, און אין ן אופן ז ד ס א שטח ישר, און אויף דערויף

¶6מען האלטן די כלי המשכן וכלי המקדש, וו ס אויף דערויף ד רף מען ד ך בן שטח ישר, אף על פי וו ס דער מקדש איז ד ך געג נגען, ווי דער רמב ם איז מבאר בארוכה, ועל דרך זה פ ר ט נדיק אויך בהנוגע צו דעם מקדש השלישי ומקדש המשולש, וועט ד ס זיין דוקא אין ן אופן פון ד רגלים, וו ס דעמולט איז ד ס אין א שטח ישר און א קוו ישר, נפשכי ישרה וו ס ס יז ך ויך, כמדובר, ער ענין פון עיור ון ענין פון ישר גייט ך לע ז כן וז מען. ועוד והו העיקר, ז על-דרך ווי דערמ נט פריער, ז מ ט י שנה, וו ס זי יז י שנה וו ס הית ה'שנת נפלאות בתוכה, ון אויך נפלאות בתוכה, בקול, מקול קול, כמדובר כמה פעמים, און אין דערויף איז מען שוין אריין אין זעקס חדשים אין דעם יאר, וואס דאס איז דאך ן ענין פון חצי שנה, און דאס איז דאך גלייך נ ך דערויף האט מען גלייך דעם ענין פון ניסן, כמדובר ומוזכר ומבואר כמה מקומות ובכמה ענינים, ועוד והוא העיקר, אז פון דיבור בענינים אלו זאל גלייך זיין דער בריא מזלי און בריא מזלי

¶7תופליים לתושי,"' אין שני חדשי אדר, און דאס ווערט ן ענין פון ששים וואס איז מבטל כל ענינים בלתי-רצויים, און גרייט-צו די כל הענינים צו חודש ניסן, וואס בניסן נגאלו ובניסן עתידין להגאל, און ווי רבינו נשיאינו האט מסביר געווען כמה פעמים, אז ס'איז ניט דער פשט אז מ'דארף ווארטן ביז ניסן, נאר אין דעם טאג אין וועלכן מ'געפינט זיך. ובפרט נאך, אז דאס איז א טאג פון יום שהוכפל בו כי טוב, און א טאג פון פרשה כי תשא, און א יאר פון הית ה שנת נפלאות בקול, וכמדובר כמה פעמים. ובפרט נאך, אז מ'איז אויך דאס מקשר מיט דעם ענין הצדקה, שמקרבת את הגאולה און מזרזת את הגאולה, ביז וואנענט אז ס'ווערט תיכף ומיד ממש, און מ׳האט תיכף ומיד ״בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו״, געפינט מען זיך על ידי ענני שמיא, בארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, ובבית המקדש השלישי און בבית המקדש המשולש, מקדש אדנ'כוננו ידיך ותיכף ומיד מנה

¶8אמן.