טקסט

¶1דעם ארי אידן טרעפן זיך איז צום אלעם ערשטן הויבט מען זיך אן מיט דעם ענין פון שלום, וואס דאס איז דאך בפשטות, אז ס'זאל זיין שלום בא יעדער אידן און ביי אלע אידן און בא אידישע משפחות, און בא משפחות צווישן זיך און אידן צווישן זיך, וואס דאס ווערט אויך דאך די נוענסטע צוגרייטונג און די פאסנדסע צוגרייטונג אויף דער גאולה האמיתית והשלימה, אז מ'זאל גאר אינגיכן ממש ארויס פון גלות, און אנקומען בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו יעדערער פון אונז, מיט אלע אידן פון דער גאנצער וועלט, תיכף ומיד אין מנני שמים מיט דעם אויבערשטנ'ס מיטלעם פון איבערפינען מענטשן פון איין ארט אין צווייטן, וואס דאס איז דאך דער שנעלסטער אופן און דער לייכטסטער אופן, אן אופן וואס ס'קומט אן, אן קיינע שוועריקייטן, ואדרבא מ'פילט נאכמערער ווי אזוי די ליבשד פון דעם אויבערשטן צו יעדער אידן,

¶2וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט ליב שאב פון אידן צווישן זיך, אין צוגאב דערצו וואס ער האט ליב א צווייטן אידן, דערפאר וואס יענער איז א איד, איז דאס אליין איז דאך איינע פון די גרעסטע מעלות פאר וועלכע מ'דארף אים ליב האבן, און די ליב שאב דארף זיך ארויסווייזן אויף אלערליי מעגלעכע אופנים, איז וויבאלד אז מ'ווייס נאך אויך, אז דורך דערויף היילט מען אויך צו דעם אייגענעם ארויסגיין פון גלות, און דער ארויסגיין פון גלות פון זיין גאנצע משפחה און די אלע אידן מיט וועלכע ער פילט זיך גאר נאענט, אז זיי זאלן בקרוב ממש, ביז תוכף ומיד ממש. ובפרט אז מ'געפינט זיך אין ליכטיקע טעג, וואס די מצוה פארבונדן מיט חנוכה, איז דאך פארבונדן מיט ליכטיקייט, און פארבונדן מיט נס פון חנוכה, וואס אין וואס איז באשטאנען דער נס, ווי די חכמים ווי תורה דערציילט אונז, איז דאס געווען דורך דערויף וואס דער בימל וואס מ'האט געהאט,

¶3גענוג מערניט ווי אויף איין טאג, און דערנאך האט דער אויבערשטער באוויזן א נס, און ס'איז מיטאמאל געווארן ביימל אויף דער גאנצער צייט, ביז וואנענט מ'האט געקענט אליין אויסארבעטן ביימל, וואס דאס האט געדארפט נעמען זיבן טעג ביז אכט טעג, האט מען געקענט די גאנצע צייט אנציענען און מאכן ליכטיק, בפשטות, בא יעדערן אין הויז און ארום זיך, מיט א גשמי איז דאך אן איינפאכע ליכטיקייט, און די ליכטיקייט איז אבער געקומען פון דעם אויבערשטן אליין, אלס א נס, וואס באווייזט אויף ליבשת פון דעם אויבערשטן צו אידן, און צוגאב, אז אויב מ'דארף אויך האבן אן עקסטרער נס, מאכט דער אויבערשטער א נס צוליב איין לידן, על אחת כמה וכמה צווישן א גאנצע אידישע משפחה, און מערערע אידן ביז וואנענט צו כלל ישראל. און יהי רצון, דעם אויבערשטנ'ס ווילן זאל זיין א תוקף ומיד ממש, זאל דער אויבערשטער באווייזן דעם אמת'ן נס וואס איז פארבונדן מיט כלל ישראל, וואס דאס איז דער נס אז דער אויבערשטער נעמט אונז ארויס יעדערן פון אונז פון גלות, און שטעלט יעדערן פון אונז אריין

¶4דער ליכטיקייט פון גאולה, פון דער אמת'ער אויסלייזונג, וואס דאס איז די אויסלייזונג דורך דוד מלכא משיחא, און די אויסלייזונג פון יעדער אידן ווי מ'איז פארשפרייט, ווארטן מען ניט ביז וואנענט מ'קלייבט זיי צוזאמען אין איין ארט, אז זיי ווערן גלייך צוזאמענגעקליבן לחד אחד איינציק ועיד אור, דעם אויבערשטן אליין, כדי דער צוזאמאנדיקן זאל זיין גאר שנעל, ביז אז ס'זאל זיין ברגע כמימרא, אין דער זעלבער מינוט, אין דער זעלבער רגע וואס ס'הויבט זיך אן דער צוזאמענקלייבן, פארענדיקט דער אויבערשטער אליין זיין צוזאמענקלייבן פון יעדער אידן, מכל קצוי תבל פון אלע ברגען פון דער וועלט, און במילא ברענגט ער זיי אויך, צוזאמען מיט זיך אליין, וואס אמא אנכי בצרה כל זמן א אידן געפינען זיך אין גלות, געפינט זיך אויך דער אויבערשטער, כבי יכול אין גלות, וואו האט דאך די ראי'אויף דערויף וואס דער אויבערשטער האט דאך א בית-המקדש, וואס ער האט אים אנגערופן אז דאס איז זיין הויז, און דער בית-המקדש איז איצטער חרוב, און פארוואס איז ער חרוב? דערציילט תורה, אז די סיבה אויף דערויף איז, אז דער אויבערשטער וויל אז ער זאל אויפגעבויט ווערן מיט אן אייגע

¶5אייגענער הויז, ווען ביי אידן וועט אויך זיין, ביי יעדער אידן, זיין אייגענע הויז, אין א שלום'דיקן אופן און א גאולה'דיקן אופן, אין אן אויסגעלייזטן אופן, ביז ווי אן אמת'ע אידישע הויז, איז דאך דאס דעמאלט ווען זי געפינט זיך אין דער אידישער לאנד, אין ארץ ישראל, און אין דער אידישער לאנד עצמו אין ארץ ישראל עצמה, אין סוגה וואס יעדער האט זיך זיין אייגענער טי אין ארץ ישראל, בפרט נאך ווי דאס איז פארבונדן מיט זיין שבט, וואס דערפאר ווערט דאך ארץ ישראל צוטיילט אויף צוועלף חלקים, אויך אויף א דרייצנטן חלק ווי ס'וועט זיין לעתיד-לבוא אנטקעגן שבט לוי, און דאס קומט אויך תוכף ומיד ממש, ווארום ס'קומט תוכף ומיד ממש די אמת'ע גאולה, אז דער אויבערשטער נעמט זיך אליין ארויס פון גלות, און זאגט אבער, אז ווען גייט דער אויבערשטער ארויס פון גלות, וואס דעמאלט האט ער גלייך פאר זיך אויך דעם בית-המקדש ווען יעדער איד ווערט ארויסגענומען דורכן אויבערשטן אליין, און גייט מיטן אויבערשטן אליין צו זיין אמת'ן איינטייל און טייל אין ארץ ישראל, אין ארץ הקודש, אין הייליקע לאנד, וואס דארטן איז שלום און רואיקייט, און די הייליקע לאנד ווערט אינגאנצן

¶6באפרייט, אן קיינע מלחמות און אן קיינע שוועריקייטן פון אלע-ערליי ניט-געוואונטשענע זאכן, און באקומט, צוזאמען מיט די רעגן וואס האבן שוין אנגעהויבן דארטן לאחרי א הפסק, און זי קומט ארויס אין אן אופן פון גשמי ברכה פון רעגן'ס, וואס ברענגען ברכה, אז ס'זאל וואקסן די אלע תבואות, אנהויבנדיק פון חיטה ושעורה, און אויך וגפן ותאנה ורימון וזין ודברים ודבש, ביז אלע זיבן מינים אין וועלכע ארץ ישראל איז בארימד געווארן און גלויבט געווארן. ועוד והוא העיקר, אז וויבאלד אז דער אויבערשטער געפינט זיך אליין אין גלות, איז דאך דאס נאך א טעם פארוואס דער אויבערשטער איז ממלא אט די בקשה וואס מ'האט ערשט געבענטן דעם אויבערשטן אין תפילת המנחה אז את צמח דוד עבדך מהרה תצמיח אז די שפראצונג אין דעם קומען פון דוד עבדך וואס דער נאמען פון משיח'ן זאל זיין מהרה תצמיח זאל זיין גאר אינגיכן, ביז אין אן אופן פון תוקף ומיד, און מ'האט דערנאך אויך ממשיך געווען נאכן זאגן את צמח דוד עבדך מהרה תצמיח האט מען גלייך ממשיך

¶7געווען, אז ס'זאל זיין ותחזינה עינינו בשובך לציון ברחמים, אז אונזערע אייגענע אויגן, געזונטערהייט און גאנצערהייט און לעבעדיקע אויך, און אין א זעדיקן אופן אפילו די וואס דערוויילע דארפן זיי נאך האבן ברילן, באפרייט זיי דער אויבערשטער אויך פון דער באגרעניצונג, און זיי באקומען מיטאמאל געזונטע אויגן, ביז אין תכלית השלימות, אז מ'דארף ניט האבן אפילו קיין פארגרעסער גלאז, ווען ער וויל ליינען אפילו א קליינעם שריפט, על אחת כמה וכמה זיכער אזוי ווען ער ליינט אן איינפאכע שריפט, א געוויינלעכע שריפט. ועוד והוא העיקר, אז דעמאלט זעט מען אויך, ווי אזוי תיכף ומיד ווי ס'פילט זיך איצטער אין דער איצטיקער וועלט, איז בשעת ס'קומט צו א מעת, ווער רעדט נאך א גרויסע מעת, ווער רעדט נאך א פריילעכע מעת, ווערט וועגן דערויף אויף די רגעלע צייט ווען א צייטונג ערשיינט, נאר יעדער צייטונג גיט ארויס אן עקסטער אויסגבה, אז ס'איז ערשט אנגעקומען אין דער צייטונג די פריילעכע ידיעה וואס איז נוגע און אינטערעסירט און פארבונדן מיט יעדער לייענער פון דער צייטונג, און פארבונדן ווי אין אונזער פאל מיט יעדער

¶8אידן אין אלע עקן פון דער וועלט, וואס דאס איז אט דין נעית, אז משיח איז ניט נאר אז ער געפינט זיך אויפן וועג, און געפינט זיך שוין גאר נאען צו דער שול און צו יעדערן פון אונז, נאר תיכף ומיד עפנט זיך אויף דער פיר פון דעם בית הכנסת ובית המדרש ובית פון מעשים טובים, וואס דאס איז דאך די שול פון דעם רבי'ן נשיא דורנו, דארט האט ער געלערנט תורה, און געדאווענט תפילות צו דעם אויבערשטן, און געטאן מעשים טובים, און האט אזוי אויך געלערנט די אלע וואס קומען אין שול, אז זיי זאלן דאס דערנאך ממשיך זיין יעדערער אויף זיין אופן, אבער יעדערער בשמחה ובטוב לבב. ועוד והוא העיקר, ווי די אפלערנענג פון נרות חנוכה, ניט באגנוגענען זיך מיט זיין לערנען תורה ווי ס'איז געווען פריער, און זיין מתפלל זיין מיט דער הארציקייט ווי ס'איז געווען פריער, און זיין געבן צדקות ווי ס'איז געווען פריער, נאר ווי די אפלערנג פון חנוכה איז, אז יעדער טאג קומט-צו אויף אנצון נאך א ליכטל, אף על פי וואס אויך דעם טאג פאר דעם האט מען אויך מוסיף געווען אויף די ליכטלע פון דעם ערשטן טאג, ווי מ'האט דאס אויך יעדערער געטאן און אויסגעפירט מיט זיך אליין

¶9דעם חנוכה בפועל ממש. און גרייט זיך אויך אזוי צו טאן ווי מ'האט איצטער אנגעשונט די ליכטלעך פון היינטיקן טאג, די דריי ליכטלעך, וואס איז פארבונדן אויך מיטן דריטן בית המקדש, וואס ס'זאל זיין דער דריטער בית צוויי מארטים לדבש ווי מ'האט מען שוין געהאט, און מ'האט זיך ניט איינגעקערט, ניט אפגעהיצן מפני חטאינו, במילא איז דערפאר גרייט זיך שוין יעדערער אויף תוקף ומיד מקבל פנים זיין דעם דריטן בית-המקדש, ובפרט נאך אז מ'האט ערשט אנגעצונדן, און אלע זעען דאס, ווי אזוי מ'האט אנגעצונדן בריי ליכטלאך, וואס די אמת'ע ליכטיקייט פון דער גאנצער וועלט קומט דאך פון בית-המקדש, פון הייליקייט, וואס דאס איז דער מקור פון הייליקייט דער אויבערשטער, און פון אים קומט אויך אלע ליכטיקע זאכן אין דער גאנצער וועלט וועט אויך קומען תוכף ומיד די דריטע ליכטיקייט פון דעם אויבערשטן, דורך דעם דריטן בית המקדש וואס וועט געבויט ווערן תוכף ומיד ממש, דורך דעם אויבערשטן אליין, און וועט תוכף ומיד ממש אראפנידערן פון דעם ארט וואו דער אויבערשטער געפינט זיך אין די הימל אים, צוזאמען מיטן אויבערשטן אליין אראפנידערן, צוזאמען מיט יעדערן פון אונז אריבערגעטראגן ו

¶10פון דנות און פון יעדער אידן געפינט זיך איצטער אין מנני שמיא מיט דעם אויבערשטנ'ס וואלקן, מיט די הימלדיקע וואלקן, אריבערגעטראגן תיכף ומיד בנערינו ובזקנינו ובנינו ובבנותינו, אין אונזער הייליקער לאנד, ארצנו הקדושה, ארץ ישראל, און דארט אין ירושלים עיר הקודש, און אין ירושלים עיר הקודש אין הר הבית, אין הר המקדש, אין וועלכע מ'וועט שוין אנקומען מיטן בית המקדש השלישי, און דארטן וועט מען מקיים-זיין, ווי מ'האט ערשט געזאגט אין על הניסים, אז ס'איז אמאל געווען אזוי ניקון נרות בחצריות קדשך אין די צייטן פון דעם ערשטן בית המקדש און צווייטן בית המקדש, וועט אזוי אויך זיין תיכף ומיד ממש אין דעם דריטן בית המקדש, און נאך מערער, ניט נאר אין קודש הקדשים וועט זיין ליכטיק, און אין בית-המקדש עצמו, נאר אפילו אין חצרת קדשך, וויבאלד אז דאס איז דעם אויבערשטן בית-המקדש און דעם אויבערשטן'ס חצר, דעם אויבערשטן'ס זהר, ווערט דארטן ליכטיק אין אן אופן ההולך ומוסיף ואור.

¶11ואבישועותיך און מ'מיינט דערביי בפשטות די ניסים און נפלאות פון די ישועות פון דער גאולה האמיתית והשלימה פון בית-המקדש השלישי. ובפרט אז יעדערן פון אייך וועט מען איצטער געבן צוויי המטבע און א פאפירל. די מטבע איז פאר זיך אויף חנוכה געלט, און די פאפירל אויף אפגעבן אויף צדקה, וואס די תכונה און די סגולה פון צדקה איז, אז צדקה ברענגט תיכף ומיד די גאולה האמיתית והשלימה, און די גאולה קומט אין אן אופן אל נפלותיך ואל נפלותיך ואל ישועותיך, ותיכף ומיד ממש.

¶12צוויי דריי, און אנטקעגן משיח צדקנו תוכף ומיד ממש.

¶13די מדריכות וואס האבן געבראכט די קבוצות, ווערן געבעטן צוקומען יעצט נעמען די דאלארען.

¶14יום, און דערנאך איז דער ענין, און דערנאך איז דער ענין, און דערנאך איז