אגרת ח'תתקצד

ב"ה, ט"ו סיון, ה'תשכ"ה

ברוקלין, נ.י.

תלמידי ישיבת תומכי תמימים ליובאוויטש

לחג הסיום,

מאנטרעאל

ה' עליהם יחיו

שלום וברכה!

אין ענטפער אויף דער בשורה וועגן דער בעפארשטייענדער חגיגת הסיום ביום ד' פ' שלח, הבע"ל.

יהי רצון, אז יעדער איינער פון די מסיימים זאל אנערקענען בפנימיות אז דער "סיום" איז באמת א צוגרייטונג צו דער התחלה פון א העכערע מדריגה אין לימוד התורה, נגלה און חסידות, מיט שטייגענדער התמדה ושקידה, ובקיום המצוות בהידור, צוזאמען מיט השפעה אויף דער סביבה.

אויפן יסוד פון דער הוראה פון אלטן רבי'ן, בעל התניא והשלחן ערוך, אז אין דער פרשת השבוע איז פאראן פראקטישע אנווייזונגען פאר די געשעענישן פון דער וואך, בפרט אזא אויסערגעווינלעכע געשעעניש ווי חג הסיום.

איז א דבר בעתו אריינצוטראכטן זיך אין דעם פסוק וטפכם... והבאתי אותם וידעו את הארץ (וואס איז פארבונדן מיט יום ד' שלח). די תורה הקדושה, וואס איז א נצחית און אירע הוראות זיינען נצחיות'דיקע, גיט אונז דא א הוראה אז קינדער קענען, און דארפן, שטרעבן צו העכערע דערגרייכונגען אפילו פון די פון זייערע אייגענע עלטערן, ווי הויך די מדריגה פון די עלטערן זאל ניט זיין; ווארום אין אלע ענינים פון טוב און קדושה איז שטענדיק דא א מעגלעכקייטן צו שטייגן העכער. און ווען די קינדער געדענקען נאך דערצו, אז מיט זייערע דערגרייכונגען זיינען זיי אויך מזכה זייערע עלטערן, שטרענגט מען זיך אן גאר אויף אן אנדער אופן.

דער דערמאנטער ענין - לויט דעם סגנון פון חכמינו ז"ל: יפה כח הבן מכח האב - שפיגלט זיך אויך אפ אין דער אינערלעכער נקודה פון דעם חודש, דער חודש פון מתן-תורה, וואס כידוע איז די תורה געגעבן געווארן ערשט נאכדעם ווי די עלטערן האבן צוגעזאגט בנינו ערבים בעדינו. אין זכות פון די קינדער האבן אויך די עלטערן באקומען די תורה הקדושה, תורת חיים, ומצוותי' עליהן נאמר וחי בהם.

השם יתברך זאל מצליח זיין יעדן איינעם פון די מסיימים צו דערפילן זיין אויפגאבע און שליחות אין דער פולסטער מאס, ווי דאס איז באלויכטן געווארן מיט דעם אור תורת החסידות, היא תורת מורנו הבעש"ט ורבותינו נשיאינו פון דור צו דור.

בברכה להצלחה מופלגה בגשמיות וברוחניות גם יחד ולבשורות טובות,

מ. שניאורסאהן

Kehot Publication Society · commercial